Σημειώστε τις δύο αρνήσεις: «Οι κυρίες αν δεν έχουν ευαρέσκεια δεν μπαίνουν στα δωμάτια…» Λέει δηλαδή η δικηγόρος (Αν) Αξιόγλου, ευθέως ότι οι κατά τη δική της «ηθική», «μη κυρίες», τα θύματα του βιασμού δηλαδή, «μπαίνουν στα δωμάτια» λόγω του ότι είχαν ή ανάμεναν να εξασφαλίσουν, ευαρέσκεια εκ μέρους των ανωτέρων τους! Μπαίνοντας στα δωμάτια οι μη κυρίες, ξεπλήρωναν «χάρες» στους διοικούντες που θα τους εξέφραζαν με τη σειρά τους, τις ευχαριστίες ή την ικανοποίηση τους (αυτό σημαίνει ευαρέσκεια.) (Αν δεν το είχαν ήδη κάνει, ώστε -με τη λογική της δικηγόρου πάντα- να υπάρχει σχετική εμπιστοσύνη που κάμπτει αντιστάσεις.) Στην ουσία χαρακτηρίζει τις γυναίκες «που μπήκαν στα δωμάτια» και στη συνέχεια κατάγγειλαν το βιασμό τους, ως πόρνες. Κατάπτυστη και γι αυτό, τόσο η ίδια όσο κι αυτοί που τη «στεγάζουν!» Να σημειωθεί ότι η εν λόγω είναι Πρόεδρος του Συλλόγου Πρόληψης και Καταπολέμησης της Βίας κατά των Γυναικών στη Λάρισα. Μας εμπαίζει με διφορούμενες φράσεις και θολά νοήματα χωρίς να πρωτοτυπεί βεβαίως καθώς, όλοι κι όλες του φυράματος και της ιδεολογίας της, την ίδια τακτική ακολουθούν. Δεν ξεχνάμε βέβαια ότι ζούμε στη χώρα όπου η καθαρότητα των πράξεων, η ειλικρίνεια των δηλώσεων, η ευθύτητα και η σαφήνεια τους, χαρακτηρίζεται ξύλινη γλώσσα ενώ κάτι τέτοιες περισπούδαστες φιλελιές σε καθιστούν και μέλος του κοινοβουλίου. Όσο για τη νοηματική σύνδεση των μοναχικών ανδρών με τους βιαστές πρέπει σε ειδική τελετή, εκεί στον κάμπο να της απονεμηθεί το βραβείο της ανοιχτής παλάμης γιατί εδώ τόχω να πω τίποτε σεξιστικό και δεν κάνει!
