Το φάντασμα του εθνικισμού πλανιέται πάνω από το Αιγαίο

Αυτό το «Μας πήρανε την Αγία Σοφία» στο στομάχι μου κάθεται. Ποιοι και από ποιους πήρανε τι; Η Αγία Σοφία σύμβολο ορθόδοξων χριστιανών και όχι ελλήνων «πάρθηκε»  από τους χριστιανούς βυζαντινούς και κατέληξε στα χέρια Οθωμανών. Οθωμανών και όχι τούρκων, πολιτών δηλαδή της Τουρκικής Δημοκρατίας που εμφανίστηκε πολλά χρόνια αργότερα. Φαίνεται ότι μας διαφεύγει ότι οι σύγχρονοι τούρκοι πάλεψαν για τον «αποχαρακτηρισμό» τους λόγω του δήθεν οθωμανικού τους παρελθόντος με μεγαλύτερη γενναιότητα από ότι οι ρωμιοί από το δήθεν βυζαντινό παρελθόν τους. Αυτό που φαίνεται στην Τουρκία του Ερντογάν σήμερα, είναι η προσπάθειά του να συνδέσει το χαοτικό οικονομικά σήμερα, με δήθεν δόξες του παρελθόντος σε μία φιλότιμη προσπάθεια να απαλύνει τη δυσφορία των λαϊκών, πληττόμενων από την οικονομική κρίση στρωμάτων του τουρκικού πληθυσμού. Το καλύτερο εργαλείο στα χέρια της τουρκικής ελίτ της οποίας ηγείται ο Ερντογάν, είναι ο εθνικισμός με το προσωπείο του Οθωμανισμού. Και στην Τουρκία αλλά και στην Ελλάδα ο εθνικισμός, σε κάθε του διαβάθμιση ή κεκαλυμμένη μορφή του, είναι εργαλείο κυβερνώντων.  Είναι το βολικό «αποκούμπι» του μη σκεπτόμενου ή του παραπλανημένου πολίτη για να μην χρησιμοποιηθεί ακριβέστερος αλλά αγενέστερος χαρακτηρισμός.  Βλέπετε είναι σαφώς το ίδιο εργαλείο που οδηγεί και τους δικούς μας «ελληναράδες» που τσιρίζουν «Μολών Λαβέ» ή «η Μακεδονία είναι μία και ελληνική» τρώγοντας χοιρινά σουβλάκια, ερεθίζοντας την αισθητική μας και προκαλώντας γέλια αν όχι κλάματα. Έχουμε λοιπόν, ένθεν κακείθεν, δύο σύνολα που φαντάζουν διαφορετικά αλλά «εμφορούνται» από τα ίδια ακριβώς «ιδανικά.» Με όπλο ένα τεχνητό παρελθόν, συνεπαρμένοι από τον «εθνικό μύθο» που χτίστηκε πάνω σε σαθρά, κατ επιλογή και σε βάρος της πραγματικής ιστορίας θεμέλια, υπηρετεί «άλλα» συμφέροντα,  προσπαθώντας να επιλύσει προβλήματα του σήμερα με όρους παρελθόντος και μάλιστα κατασκευασμένου. Η αναγωγή στα «εθνικά» παρελθόντα και είναι σκόπιμος ο πληθυντικός καθώς ακόμα και σε ίδιο «εθνικό» πλαίσιο, το παρελθόν όλων των κοινωνικών ομάδων (του λαού) δεν είναι και δεν μπορεί να είναι το ίδιο, όχι μόνο δεν αποδίδει λύσεις σε σύγχρονους προβληματισμούς αλλά επιβαρύνει έτι περισσότερο επικίνδυνες καταστάσεις.  Καταστάσεις δηλαδή που περνούν δεξιοτεχνικά στις συνειδήσεις κοινωνικών ομάδων των δύο λαών, και περιγράφονται καλά με τις φράσεις: «Καλός τούρκος ο νεκρός τούρκος» που χρησιμοποιούν κάποιοι διαταραγμένοι εθνόπληκτοι από τη μία πλευρά του Αιγαίου ή το «Μέτρα τα δάχτυλα σου άμα χαιρετίσεις Έλληνα (Ρωμιό για την ακρίβεια)» που ακούγεται από τους απέναντι. Και αυτά γράφονται μη παραγνωρίζοντας την προκλητική επιθετικότητα των γειτόνων ή ακόμα την εισβολή και κατοχή της Κύπρου (που κείται μακράν, για να μην ξεχνιόμαστε) αλλά και το τι προκάλεσε ή του τι προηγήθηκε του βάρβαρου χωρισμού του νησιού αυτού της Ανατολικής Μεσογείου σε δύο μέρη, ερήμην της πραγματικής, τότε αλλά και τώρα, θέλησης του λαού της, των κυπρίων ανεξαρτήτως καταγωγής. Και είναι πολλές αλλά όχι της παρούσης οι αφορμές για προβληματισμό! Είναι εύκολο να πέσεις στην παγίδα του εθνικισμού ή ενός light εθνικισμού που αν και δεν του φαίνεται, είναι ως διεισδυτικότερος, εξαιρετικά επικίνδυνος. Είτε είναι νέο-οθωμανικός ή ελληνοχριστιανικός είτε είναι αρχαιοπρεπής χλαμυδοφόρος, είναι το ίδιο βλαπτικός!  Στην περίπτωση όμως της Αγίας Σοφίας, την σοφία της οποίας δεν είναι η ώρα να αμφισβητήσουμε, ας έχουμε κατά νου ότι το Βυζάντιο δεν ήταν ποτέ «ελληνικό.» Το γεγονός ότι από ένα σημείο και μετά αποφάσισαν να μιλούν ελληνικά και να φυτέψουν την πλάνη του «ελληνοχριστιανισμού» δεν σημαίνει πέραν της πολιτιστικής διάστασης, τίποτε περισσότερο! Είναι για να το απλουστεύσουμε κάτι παρόμοιο από το να πιστεύουμε ότι οι ΗΠΑ είναι αγγλικές επειδή μιλούν την αγγλική γλώσσα!      

Περί αγίας σοφίας αλλά και διαδεδομένης ιστορικής μωρίας

Δεν είναι πως δεν ενοχλεί! Ενοχλεί! Πέραν όμως της ενόχλησης τίποτε παραπάνω! Και η ενόχληση είναι κυρίως, ο τσαμπουκάς του γείτονα και η συνεχής τοποθέτησή μας σε ρόλο αμυνόμενου. Στη συγκυρία άρχηστοι είναι οι συναισθηματισμοί του πρόσφατου μεγαλοιδεατικού ιστορικού μας παρελθόντος που ακόμα πληρώνουμε. Πρέπει να συνηθίσουμε να λειτουργούμε πέραν του συμβολικού επιπέδου. Συμβολισμός και βολικός μάλιστα, είναι ότι η Βυζαντινή Αυτοκρατορία αποτελεί συνέχεια του Κλασικού Ελληνικού κόσμου. Συμβολισμός επίσης ότι ο Αλέξανδρος και η «ελληνιστική εποχή» διαδέχεται πολιτιστικά και όχι μόνο χρονολογικά, την ελληνική και τη ρωμαϊκή αρχαιότητα. Ήμαστε ρωμιοί, δεν ήμαστε; Ρωμαίοι λοιπόν. Τη ρωμιοσύνη δεν την κλαίμε φυσικά. Την υιοθετήσανε, οι προηγούμενοι, ως βολική ταυτότητα και εμείς τη διατηρούμε. Για την πτώση της παρηκμασμένης ανατολικής ρωμαϊκής αυτοκρατορίας και τα σύμβολα του βάρβαρου χριστιανισμού θα θρηνήσουμε; Για τους θαμμένους ζωντανούς αυτοκράτορες, για τα ξεκοιλιασμένα παιδιά και τα κομματιασμένα πτώματα στους ιπποδρόμους; Για τις μαζικές δολοφονίες και τις διώξεις ή για την κατάντια των προκαθημένων της εκκλησίας που καταδίκαζαν επαναστάσεις στο παρελθόν και ευλογούν πολέμους στη Συρία στο παρόν. Θα πούμε για δεύτερη άλωση; Θα διαψεύσουμε τον πάντα …εύστοχο Παϊσιο; Θα δακρύσουμε για τα εικονίσματα αγίων που «ελέησαν» αντί να αποπειραθούν έστω και για τα προσχήματα, να αλλάξουν τον κόσμο τους, για να «αγιάσουν.» Μη γελιόμαστε, οι εκκλησίες κι αυτής της Αγίας Σοφίας περιλαμβανομένης, μνημεία υποταγής είναι. Μνημεία κύρους για τους έχοντες και κατέχοντες και της επικυρίαρχης ιδεολογίας. Όπλα στα χέρια της εξουσίας των έωλων επιχειρημάτων, ενάντια στους «μωρούς υπηκόους» που δεν συνειδητοποιούν τη θέση και τη δύναμη τους. Δεν συντρέχει λόγος για θρήνο αλώσεων που δεν μας αφορούν. Δεν χρειάζεται το 1453 για να δίνουμε νόημα στη λέξη. Ναι γιατί άλωση είναι το μισοάδειο πιάτο στο τραπέζι, ΣΗΜΕΡΑ! Και τότε τέτοιες πολλές αλώσεις, συνέβαιναν πριν την «Άλωση.» Άλωση είναι τα παιδιά που λιποθυμάνε από πείνα στα τουριστικά, γυαλισμένα για τους σκανδιναβούς, νησιά. Τώρα, βορά στην ελεύθερη οικονομία τους, τότε όπως και σήμερα εξάλλου, νόημα ζωής για ευλογημένους ελεήμονες θεσμοθετημένων φιλάνθρωπων. Άλωση είναι η ανεργία των νέων και η φυγή στο εξωτερικό. Άλωση να ψάχνεις στα εξήντα για δουλειά και να μην έχεις λεφτά για φάρμακα. Άλωση, και της λογικής σου ακόμα, είναι οι ζαρντινιέρες του εκλεκτού που το κόστος τους ξεπερνά τα βασικό μισθό αν υπάρχει κι αυτός. Άλωση και της αισθητικής σου ακόμα, είναι οι χουρμαδιές στην Πανεπιστημίου και ο αυταρχισμός των μπάτσων και των τάχα προβεβλημένων συνδικαλιστών τους. Άλωση επίσης είναι να επιζήσει η οικονομία της εκμετάλλευσης και όχι εμείς. Άλωση είναι κι οι αντιφάσεις των δοτών «ειδικών.» Άλωση επίσης να ακούς ότι είναι ουτοπία ή κοινωνία των ίσων αλλά και η αναφορά σε συμμάχους και συμμαχίες. Άλωση κυρίως όμως είναι να προτίθενται να σου αφαιρέσουν το δικαίωμα να αντιδράς και να διαδηλώνεις. Για την άλωση μιας πόλης που παίχτηκε στα ζάρια των συσχετισμών και του παρασκηνίου μιας μακρινής εποχής και το ναό- σύμβολο μιας τάχα θείας σοφίας, συγγνώμη, αποταθείτε αλλού. Θα βρείτε σίγουρα πολλούς να σας ακολουθήσουν. Αυτοί επικαλούνται πορφύρες αυτοκρατόρων, τηγανιτά ψάρια αλλά και ηττημένες, μετά συγχωρήσεως, παρθένες που υπερίπτανται των τρύπιων τειχών!

Ο πατριωτισμός τους

Τι δήλωση αλήθεια αυτή του καθηγητή Ροζάκη (βλπ Σημίτη,) που επανέλαβε ευθέως και ευθαρσώς, στο ΚΡΗΤΗ TV και τον κ. Σαχίνη την επιστημονική του άποψη ότι το Καστελόριζο απέχει της Ρόδου και γειτνιάζει της Τουρκίας! Αφού τονιστεί ότι μόνο ένας καθηγητής αυτού του κύρους, κυβερνητικός σύμβουλος, θα μπορούσε στη συγκεκριμένη συγκυρία και εκτός ακαδημαϊκού πλαισίου όπου ενδεχομένως οποιαδήποτε υπόθεση τυχαίνει της επιστημονικής βασάνου, θα μπορούσε να πει κάτι τέτοιο, θα πρέπει να μας απασχολήσουν και άλλες τέτοιου είδους διαπιστώσεις: Ο στρατός της Τουρκίας είναι μεγαλύτερος του ελληνικού και ο εξοπλισμός των ελληνικών ενόπλων δυνάμεων είναι υποδεέστερος των τουρκικών. Το μήκος της ακτογραμμής της Τουρκίας τη δικαιώνει να έχει εδαφικές διεκδικήσεις ενάντια στη γείτονα χώρα. Όλα τα ελληνικά νησιά δεν έχουν όπως τα παράλια της ηπειρωτικής χώρας ΑΟΖ και υφαλοκρηπίδα. Στις βραχονησίδες φυσάει και παίρνει ο αέρας τις σημαίες δηλωτικές εθνικής κυριαρχίας. Οι γείτονες μπορούν ανά πάσα στιγμή να συνεχίζουν την ψυχολογική πίεση με τις συνεχείς παραβάσεις και παραβιάσεις του εθνικού εναέριου χώρου. Μπορούν, λόγω ένδοξου οθωμανικού, πεφωτισμένο και ανεκτικού παρελθόντος να το παίζουν σερίφηδες της γειτονιάς. Έχουν άριστες σχέσεις με το ξανθό κακό που έχει όμως καλές προσθέσεις στις μακρινές ΗΠΑ. Μπορούν να παρενοχλούν πτήσεις ελλήνων κυβερνητικών που επισκέπτονται ακριτικές περιοχές της χώρας. Πρέπει επίσης να παραδεχτούμε ότι η γειτονική μας χώρα πιέζεται από τον αριθμό προσφύγων και μεταναστών από περιοχές που η ίδια και οι φίλοι της έχουν μετατρέψει σε κολάσεις. Κάπου πρέπει να εκτονωθεί αυτή η πίεση. Γιατί δεν το καταλαβαίνουμε αυτό; Οι Ροζάκηδες, οι Σημίτιδες, οι Πάγκαλοι και οι συν αυτοίς απλώς χαράζουν την τούρτα πριν το μοίρασμα της. Να πούμε επίσης ότι καλό είναι να μην μπλέκουμε εμείς σε τέτοια πράγματα. Ας κάνουμε το ίδιο και για όλα τα νησιά και τις νησίδες που μας δημιουργούν πρόβλημα. Ας τους γράψουμε ένα δωρητήριο κι ας ξεμπερδεύουμε. Δεν θα είναι ευχάριστο όπως συνέβη με τους Ιταλούς που με μερικές γαρίδες ησύχασανε οι κοιλιόδουλοι. Εξ ανατολών θα μας “τσούξει πιο πολύ.» Ας το κάνουμε όμως και μετά ας πούμε κι ένα ευχαριστώ ως οφείλουμε! Το έχουμε ξανακάνει εξάλλου. Αυτή τη φορά ας το πούμε και στους Γερμανούς, που συμβουλεύουν τους γείτονες και τους εξοπλίζουν ως αστακούς. Να πούμε κι ένα μπράβο και στο ξανθό ομόθρησκο μας γένος. Τον φίλο της φαντασίας μας! Αυτό βέβαια αφού αντιληφθούμε ότι αυτά τα περί πατρίδος και τα τοιαύτα που μηρυκάζουμε χρόνια τώρα δεν παίζουν και μεγάλο ρόλο όταν πρόκειται για ανταγωνισμούς των αστικών, διάβαζε εκμεταλλευτριών τάξεων των δύο γειτονικών χωρών. Όταν οι αστοί αποφασίσουν συμβιβασμούς για το συμφέρον τους θα κάνουν αυτό που τους εξυπηρετεί, όσο οδυνηρό κι αν φαντάζει. Θα βρούνε τρόπο αυτοί να τον παρουσιάσουν! Αυτός είναι ο πατριωτισμός τους! Είναι ο πατριωτισμός του κεφαλαίου και των πολυεθνικών κολοσσών που θα εκμεταλλευτούν προς όφελος τους τον ορυκτό πλούτο που είναι η πέτρα του σκανδάλου αλλά και η αφορμή για τον αναθεωρητισμό της γείτονος. Αυτός ο πατριωτισμός τους δεν έχει καμιά, μα καμία σχέση, με το δικό μας πατριωτισμό! Εμείς ξέρουμε, είναι αλήθεια αδιαμφισβήτητη, αποδειγμένη γιατί τον αγαπάμε αυτό τον τόπο. Όταν γράφω "εμείς" μην παρεξηγιόμαστε! Δεν προκειται για όλους εμάς!Εμείς λοιπόν γνωρίζουμε καλά το Σεφερικό «Η γης δεν έχει κρικέλια για να την πάρουν στον ώμο.» Αυτοί οι ένθεν και οι κακείθεν θέλουν να το διαψεύσουν. Εξάλλου οι φίλοι μας οι τούρκοι δεν θέλουν να μας «κατακτήσουν.» Να μας βάλλουν στη λογική του υποτελούς θέλουν. Ξέρουμε εμείς από αυτά! Τόσα χρόνια αγοράζαμε την εκκλησιαστική και άρα εθνική μας ανεξαρτησία με την καταβολή φόρων. Εντάξει τώρα, τα πράγματα άλλαξαν! Αντί για κεφαλικό φόρο θα παραχωρήσουμε δικαιώματα συνεκμετάλλευσης και θα χουμε και το κεφάλι μας ήσυχο. Τόχαμε 400 χρόνια. Τι τη θέλαμε την «ανεξαρτησία;» Εξάλλου και στα 200 χρόνια της "ελευθερίας" μας ήμασταν ποτέ μας ελεύθεροι και ανεξάρτητοι;