Δεν ξέρω τι είναι τα Χριστούγεννα!

Αρνούμαι να επιβεβαιώσω την ύπαρξη θείων βρεφών. Όχι από καμία διαστροφή ή αντικοινωνικότητα αλλά από καθαρή αδυναμία (πέστο και πείσμα) να μπλέκω αστήριχτες πίστεις σε φανταστικά όντα κι εγωιστικές ανάγκες να διδάσκομαι από παραδείγματα ή να ακολουθώ πρότυπα.

Αν γεννήθηκε εξάλλου κι αν είναι έστω και στο ελάχιστο αυτά που δήλωσε ότι είναι, είχε πάνω κάτω, 2021 χρόνια στη διάθεσή του για να εφαρμόσει απρόσκοπτα τις διδασκαλίες του.

Έχει φαντάζομαι κι ένα πατέρα που περνάνε πολλά από το χέρι του. Θα’ χει τη δύναμη να αποτρέψει πολλά απ’ αυτά που συμβαίνουν.

Θα είχε ας πούμε τη δύναμη να αποτρέψει την παραμονή κι ανήμερα της γέννησης του, τον πνιγμό τόσων ανθρώπων στο ταραγμένο και παγωμένο Αιγαίο. Θα γινόταν η απτή ελπίδα που θα κατάληγε στη σωτηρία τους όταν αυτοί θαλασσοπνίγονταν αναζητώντας μια θέση κάτω από τον …ευρωπαϊκό ήλιο.

Όχι τους έπνιξε!

Και το ‘κανε για να δοκιμάσει εμάς όχι αυτούς (αυτούς τους έπνιξε).

Να δοκιμάσει την πίστη μας. Τους ήθελε λέει κοντά του.

Κουστωδία της αυλής του. Αγγελάκια να τραγουδάνε «δόξα εν υψίστοις» για να ξεχνούν την πείνα τους, να ξεχνούν τη μιζέρια και την εκμετάλλευση στην οποία τους καταδίκασε.

Τους αγαπούσε και τους ήθελε κοντά του. Αυτό ήταν ο λόγος! Τους ήθελε κοντά του!

Κι εμείς να εμπεδώσουμε πρέπει με τη διδασκαλία του ότι δεν είναι απαραίτητο να αναζητήσουμε λόγους κι αιτία.

Ο χαμός τόσων παιδιών, τόσων εγκύων, τόσων νέων γυναικών κι ανδρών να γίνει άλλη μια υποπαράγραφος σε μιά σελίδα στο βιβλίο τον πρόλογο του οποίου αυτός ο ίδιος έγραψε.

Να αδιαφορήσουμε για τα αίτια. Να ξεχάσουμε τι οδήγησε όλους αυτούς τους ανθρώπους να διακινδυνεύσουν τη ζωή τους και τη ζωή των παιδιών τους. Μη μας περάσει από το νου να σηκώσουμε κεφάλι. Μην τυχόν αμφισβητήσουμε ανάξιες κι άπονες εξουσίες, έστω και ...θεϊκές.

Να δεχτούμε ότι τους ήθελε κοντά του. Πάνω σ΄ένα σύννεφο να χαριεντίζονται μεταξύ τους, δοξάζοντας τον μεγάλο. Τον μεγάλο που ως παντοδύναμος, πανταχού παρών κι αιώνιος, πανάγαθος και δίκαιος αλλά κυρίως αληθινός, κάθεται και παρακολουθεί την ταλαιπώρια των δημιουργημάτων του ελπίζοντας κι αυτός με τη σειρά του.

Ελπίζοντας ότι θα παραδειγματιστούμε και θα μάθουμε να ζούμε όπως πρέπει.

Ας μην το συνεχίσουμε!

Ο γυαλός είναι στραβός. Ας μην αρμενίζουμε αναλόγως.

Ας χαράξουμε άλλη ρότα κι ας αφήσουμε πίσω μας αιώνες απίστευτης αφέλειας και εξαναγκασμού.

Ο αέρας της ανθρώπινης γνώσης και των επιστημών θα φουσκώσει τα πανιά μας. Ας μην ανησυχούμε γι αυτό.

Χρόνια Πολλά!

Η κομιλφό επίφαση της συριζαίας αριστεροσύνης διεσώθη ευτυχώς.

Ερήμην του λαού γι' άλλη μια φορά. Το ηθικό πλεονέκτημα της δήθεν αριστεράς γλύτωσε ως εκ θαύματος με την αυστηρή διαγραφή από τον υπεραμύνοντα αξίες και αρχές ηγέτη που εκ Βρυξελλών ρηξικέλευθα διέγραψε στο τσακ-μπάμ, τον οργισμένο βουλευτή.

Όλα ευτυχώς επανήλθαν κανονικώς στην κανονικότητα και μετά το πρόσκαιρο «ταρακούνημα» θα μετράμε πάλι καθημερινώς, κατοσταριές νεκρών.

Ναι διότι όπως είπε ο κ. Σκουρλέτης- εμείς (αυτοί εννοώ) δεν θα ακολουθήσουμε την ίδια τακτική με εσάς. Δεν θα πούμε ότι λέγατε για μας στο Μάτι.

Τι κι αν ο διαγραμμένος βουλευτής είπε αυτό που λέμε καιρό τώρα όλοι!

Ναι καθώς πώς να χαρακτηρίσεις την επιεικώς, άγνοια του Μωυσέως (του προσφάτως λόγω της ικογνίτο εμφανίσεως του στην καμένη Εύβοια, αναβαθμισμένου ως Θεού) που δεν γνωρίζει ότι για να υπάρχουν ΜΕΘ εξυπηρετούν αυτούς που την έχουν ανάγκη;

Τι να πεις, εκτός των στερεοτυπικών χαρακτηρισμών, για ένα πρωθυπουργό που δεν ήξερε (αν δεν ήξερε) για την αναφορά του «υφισταμένου» του λοιμωξιολόγου που τουλάχιστον προβληματίστηκε με τον αριθμό των θανάτων και ερεύνησε.

Εκείνον δεν τον απασχόλησε, δεν τον προβλημάτισε ο αριθμός των θανάτων από κόβιντ στην Ελλάδα;

Πως αλήθεια να χαρακτηρίσεις τη διακηρυγμένη δογματική θέση όπως το «τι θα τις κάνουμε μετά τις ΜΕΘ» ή την πεισματική ιδεολογική εμμονή να μην επιτάσσουν τα ιδιωτικά νοσηλευτήρια ή να μην εντάσσουν τις «στρατιωτικές» ΜΕΘ στο δημόσιο σύστημα υγείας;

Με το να μη περιθάλπουν όπως επιβάλλεται στην κάθε περίπτωση, ασθενείς δεν τους εκθέτουν στον κίνδυνο του θανάτου;

Τι να πεις επίσης για τα σχολειά, τα μέσα μεταφοράς, την επιλεκτική αυστηρότητα και την εξαίρεση από τα μέτρα συγκεκριμένων «ομάδων;»

Τι να πεις ακόμα για το ακαταδίωκτο των ειδικών που ενδεχομένως άρχισαν να βαριούνται να κάνουν την πάπια;

Επειδή γραφήν και ανάγνωσιν γνωρίζομεν και μέχρι στιγμής τουλάχιστον σώας τας φρένας έχομεν, ποσώς μας απασχολεί αν αυτό γίνεται σε γνώση η εν αγνοία του ηγέτου και των συν αυτώ. Και δεν πρέπει να μας απασχολεί γιατί είμαστε απολύτως σίγουροι ότι ακόμα κι αν γνώριζε τις συνέπειες της πολιτικής του, δεν θα έκανε τίποτε παραπάνω ή λιγότερο απ’ αυτά που μέχρι τώρα έχει κάνει.

Η πολιτική του είναι άσχετη με το αποτέλεσμα. Δεν επηρεάζεται απ’ αυτό. Δεν καθορίζεται από τις διαμορφούμενες συνθήκες.

Έχουν μία ατζέντα και βάσει αυτής κινούνται.

Τώρα σ΄αυτή τη φάση, απλώς τους βολεύει να μας απασχολήσει, η εικόνα ενός «αφελούς» ηγέτη που ο κακομοίρης δεν ήξερε.

Ο διαγραμμένος βουλευτής είπε ότι λέμε όλοι.

Οι ζωές μας κινδυνεύουν με την εγκληματική πολιτική των κυβερνώντων.

Αν αυτή η προσχολική θεατρική παράσταση είχε κάποιο νόημα και ουσία, πέραν αυτών που ξέρουμε αιώνες τώρα, θα άξιζε ίσως να την αξιολογήσουμε.

Σημασία έχει ότι άμα πούμε τώρα «Φονιάδες των Λαών, Αμερικάνοι» και το συνοδεύσουμε μ’ ένα «Μπάτσοι, Γουρούνια, Δολοφόνοι», ενδέχεται να κηρυχθούμε παράνομοι και να χαρακτηριστούμε, αυθωρεί και παραχρήμα από την αριστερή (τρομάρα της) αξιωματική αντιπολίτευση της χώρας μας ως ξύλινοι οραματιστές του ανεφάρμοστου ή αν μη τι άλλο ...μολύνοντες την αστική τους, κοινοβουλευτική, θολή, ούτως ή άλλως, σούπα.