Ψυχραμία με θόρυβο

 

Δημοσιεύσεις

Φίλτρα

Διαχείριση δημοσιεύσεων

Προβολή λίστας

Προβολή πλέγματος

Διαμαντούλης Γιώργος

8 λ. · 

Κοινοποιήθηκε στους εξής: Οι φίλοι σας

Με δεδομένο ότι η όλη αυτή υπόθεση με το Oruc Reis έχει σε μεγάλο ποσοστό, εκτός της επιβεβαιωμένης τουρκικής διεκδίκησης δικαιωμάτων εξόρυξης υδρογονανθράκων και επικοινωνιακή διάσταση θα πρέπει να γνωρίζουμε ότι τα νερά στην περιοχή που πλέει το τούρκικο με τη συνοδεία του, είναι διεθνή. Δεν υπάρχει κανένα πρόβλημα με αυτό! Στα διεθνή υδατα η διέλευση είναι ελεύθερη. Ακόμα και στα χωρικά υδατα των κρατών η διέλευση επιτρέπεται αν θεωρηθεί αβλαβής. Αν δηλαδή δεν υπάρχουν ενδείξεις επιθετικότητας. Αυτό που ακούγεται πλέει εντός της υφαλοκρηπίδας είναι υπό μία έννοια ανακρίβεια! Το πρόβλημα εστιάζεται στο εάν προβαίνει σε έρευνα στην υφαλοκρηπίδα που είναι ο βυθός των διεθνών υδάτων που είναι ελληνική. Μας λένε ότι έχει ποντίσει αγόμενα.(σέρνει μηχανήματα.) Άρα κάνει ήδη ή προτίθεται να κάνει έρευνα. Υπάρχει μία ασάφεια σ' αυτό. Οι κυβερνητικοί λένε είτε ότι δεν κάνουν ή ότι δεν μπορούν να κάνουν έρευνα οι Τούρκοι λόγω του θορύβου των μηχανών των παραπλεόντων πλοίων. Άρα παραδέχονται κατά ένα τρόπο ότι οι Τούρκοι αν δεν κάνουν ήδη έρευνα, σαφώς προτίθενται να κάνουν και γι αυτό το λόγο έχουν ποντίσει τα καλώδια και τα σχετικά μηχανήματα. Πρέπει να μας απαντήσουν! Η πρόθεση και μόνο και οι ενέργειες που κάνουν επιβεβαιώνοντας την, παραβιάζει ή όχι τις υποτιθέμενες κόκκινες γραμμές μας; Θα περιοριστούμε να γυρνάμε τις προπέλες μας ώστε να μην μπορούν να έχουν εικόνα τα ηχοβολιστικά ή τα άλλα μηχανήματά; Και για πόσο καιρό; Θα δοθεί το απαραίτητο περιθώριο στη διπλωματία; Προφανώς το παιχνίδι θα καταλήξει σε διαπραγμάτευση για συνεκμετάλευση. Καταντάει όμως γελοίο! Γιατί αν συμβαίνει αυτό θα είναι η πρώτη φορά που η τουρκική επιθετικότητα αντιμετωπίζεται με …θόρυβο και μπουρμπουλίθρες!

Θα μας αγνοούν ακόμα και μέχρι θανάτου

Ο μόνος τρόπος για να αντιληφθεί κάποιος τη διασπορά του ιού είναι με μετρήσεις είτε στο σύνολο του πληθυσμού είτε δειγματοληπτικά όπου η στατιστική εξασφαλίζει σε ένα βαθμό, ασφαλώς ή λιγότερο ασφαλώς, την εξαγωγή συμπερασμάτων. Το να κάνεις από εδώ κι από εκεί τεστ το μόνο που σου προσφέρουν είναι ένα αριθμό που δεν είναι εν πολλοίς χρήσιμος. Παράλληλα απορίας άξιο είναι το γιατί δεν γίνεται ή δεν απαιτείται πιστοποιητικό ήδη διενεργηθέντος ελέγχου σε κάθε εισερχόμενο στη χώρα που επιχειρεί να εισέλθει είτε οδικώς είτε με πλοίο είτε αεροπορικώς. Προς τι η καταφυγή σε μέτρα τύπου Κακαβιάς όπου επιτρέπεται η διέλευση με έλεγχο το πρωί και απαγορεύεται το βράδυ λες κι αυτοί που επιθυμούσαν να περάσουν το βράδυ δεν θα επιχειρούσουν να το κάνουν το πρωί. Ή μήπως αποτελεί υπόδειγμα υπευθυνότητας η δήλωση του πρωθυπουργού που εκ των προτέρων λέει ότι "Δεν θα προχωρήσουμε σε γενικό lockdown." Τι σημαίνει αυτό; Δεν θα υπάρξει λόγος για lockdown; ή ακόμα και να υπάρξει βάζουμε την οικονομία πρό των ζωών των πολιτών; Ένα είναι το γεγονός. Ο τουρισμός φέτος δεν θα αποδώσει! Όπως επίσης δεν θα αποδώσουν οι επιλεκτικές «απαγορεύσεις εισόδου» τύπου Μάλτας που μας οδηγούν σε σκέψεις ότι αυτές υπακούουν σε άλλου είδους σκοπιμότητες. (Πρόσφατα η Μάλτα επέδειξε …φιλοτουρκική συμπεριφορά.) Ούτε επίσης η διαμαρτυρία σε χώρες που εξέδωσαν, ως όφειλαν, ταξιδιωτικές οδηγίες και συμβουλές για τους ταξιδιώτες στην Ελλάδα. Ας το πάρουν απόφαση και οι κυβερνητικοί και οι ξενοδόχοι αλλά και οι εργαζόμενοι. Οι τελευταίοι τη μόνη διέξοδο που έχουν είναι ο αγώνας τους για ανατροπή αυτού του συστήματος που θυματοποιεί τους πολλούς και φροντίζει τους λίγους. Καλύτερα άνεργος, πεινασμένος και αγωνιστής παρά νεκρός ή στην αναμονή για θέση ΜΕΘ, γιατί αυτό θα συμβεί στο τέλος. Είναι αδιανόητο να παίρνεις μέτρα για τον Πόρο όπου σαφώς καταφεύγουν οι μικρότερης οικονομικής επιφάνειας, εσωτερικοί, τουρίστες φορτώνοντας τους το αγκωνάρι της ατομικής ευθύνης και να αφήνεις ανεξέλεγκτα τα άλλα τουριστικά νησιά που δέχονται τουρίστες από το εξωτερικό. Πόσο πιο εμφανής δεν είναι η κυβερνητική «αγωνιώδης» προσπάθεια τους για να πειστούμε ότι ευθύνη έχουμε μόνο οι «απείθαρχοι» έλληνες και όχι οι τουρίστες και οι επιλογές των κυβερνώντων. Για την αύξηση των κρουσμάτων (που δεν ξέρω με τι την συγκρίνουν για να την χαρακτηρίσουν μεγάλη ή μικρή) την μεγαλύτερη ευθύνη έχουν οι κυβερνητικοί που με τους χειρισμούς και τις αμφιταλαντεύσεις τους μετά τα αυστηρά μέτρα της αρχής, αφέθηκαν σε μία τύπου «ανοσία της ομάδας» διαχείριση, υποταγμένη στα συμφέροντα του μεγάλου κεφαλαίου. Πόσοι αλήθεια έχουν αναρωτηθεί εκτός των άλλων για τα μέτρα ασφάλειας στα εργοστάσια; Ευθύνη έχουν και οι τάχα «ειδικοί» που με τις παλινωδίες τους, την επιλεκτική εφαρμογή των οδηγιών και τις δημόσιες κονταρομαχίες και αντιφάσεις τους, δεν συνέβαλλαν στο να πειστεί ο γενικός πληθυσμός για την επικινδυνότητα της κατάστασης. Αυτή ήταν η αποστολή τους! Το σαθρό επιχείρημα περί ατομικής ευθύνης που διαδραματίζει κάποιο αλλά όχι τον κύριο ρόλο, θα μπορούσε να το προβάλλει η κυβέρνηση αν στις υποχρεώσεις της ήταν συνεπής. Αν δηλαδή παρείχε δωρεάν μάσκες και αντισηπτικά στους πολίτες και δεν επέλεγε τιμωρητικά μέτρα εναντίον τους. Αν δρομολογούσε περισσότερα μέσα για τις δημόσιες μετακινήσεις και αν με το παράδειγμά της, αποτελούσε πρότυπο για μίμηση. Αν τέλος προσλάμβανε αντί να απολύει ιατρικό και παραϊατρικό προσωπικό, το ενίσχυε με κάθε μέσο και τέλος αν ο αριθμός των ΜΕΘ ήταν ευθέως ανάλογος με τα αναμενόμενα κρούσματα. Πόσο πιο απροκάλυπτη πρέπει να γίνει η συμπεριφορά της κυβέρνησης απέναντι σε ξενοδόχους, εφοπλιστές, εκκλησία, εργοστασιάρχες και μεγάλο κεφάλαιο για να αντιληφθούμε ότι η διαχείριση αυτή υπηρετεί κάθε άλλον παρά τα συμφέροντα του λαού; Πρέπει να δούμε κάρα να μεταφέρουν νεκρούς στους δρόμους για να καταλάβουμε ότι με ημίμετρα, εγκληματική εθελοτυφλία, βλακώδεις εξαιρέσεις, γενική απόδοση ευθυνών και τα στραβά μάτια στα μεγάλα συμφέροντα δεν αντιμετωπίζονται οι πανδημίες ούτε πείθεται ο πληθυσμός για το μέγεθος της απειλής;

Αδιέξοδες γενικεύσεις

Όταν η δυνατότητα του τελικού αποδεκτή του δημοσιογραφικού προϊόντος είναι περιορισμένη, η κριτική ικανότητα  ανύπαρκτη και τα σχετικά φίλτρα έχουν αχρηστευτεί, εύκολα καταλήγει σε αυτά ή σε παρόμοια συμπεράσματα και ανούσιες γενικεύσεις. Όταν δηλαδή μπερδεύεις τις βούρτσες με κάτι άλλο κακόηχο και δεν μπορείς να καταλάβεις ότι άλλος είναι ο εργάτης του τύπου κι άλλος ο μεγαλοκαρχαρίας του τύπου, τότε τα βάζεις όλα μέσα σ ένα σάκο και νομίζεις ότι τα ανάλυσες  σωστά κι έχεις και τις λύσεις. Όταν κατευθύνεις τη νεανική σου ορμή και επαναστατικότητα σε αφώτιστα κι αδιέξοδα μονοπάτια και μπερδεύεις τα τσιράκια και τους προσκυνημένους και συνεπώς και τους προβεβλημένους με τις χιλιάδες των άνεργων και χαμηλά αμειβομένων εργαζόμενων, τότε είσαι βαθειά νυχτωμένος και μόνο ζημιά κάνεις. Υπηρετείς καλά αυτούς που τάχατες πολεμάς, είσαι το ίδιο μαζί τους κι η γενίκευσή σου βούτυρο στο ψωμί τους και όπλο κατά των εργαζόμενων!