Δεν θα αφήσουμε τον κόσμο να πάει στο ΚΚΕ

 

Μέχρι πριν από λίγο απευθύνονταν στο ίδιο «κοινό.» Συμμετείχαν σε κοινή εκλογική διαδικασία. Εξέλεξαν “δημοκρατικά” με τη συμμετοχή απροσδιορίστου αριστερού προσανατολισμού «κοινού,» που έτυχε να περνάει απ’ το πεζοδρόμιο εκείνη την ώρα, νέο, ωραίο και κυρίως λαμπερό πρόεδρο. Τους κατσικώθηκε επιδεικνύοντας αρχικώς απολίτικ συμπεριφορά και στη συνέχεια δείχνοντας το δεξιό του πρόσωπο, μετατοπίστηκε (αν είχε απομακρυνθεί ποτέ) στο κέντρο( ; ) με υπερσυντηρητικές νότες. Πήγε στο ΣΕΒ και δήλωσε υποταγή ενώ προσφάτως νοικοκυρεύτηκε επικαλούμενος τους διαχρονικούς κυρ παντελήδες αυτού του τόπου.

Και τώρα φεύγουν οι μισοί! Αυτό που μπορεί να μας απασχολήσει αν αποφασίσουμε να προβληματιστούμε ως υπό μία έννοια οφείλουμε να κάνουμε, είναι το εάν θα μπορούσαν να αποτρέψουν πολιτικά, την ταχύτατη για να μην πούμε αιφνίδια, ελέω Αλέξη, άνοδό του.

Τι είχαν να περιφρουρήσουν;

Ένα προσωποπαγές, αρχηγικό «αριστερό» κόμμα αδίστακτο υπέρ της παραμονής μας σε ΝΑΤΟ και ΕΕ που εγκαταλείφθηκε ( ; ) από τον δήθεν αριστερό Μεσσία του.

Το κόμμα που χωρίς ιδεολογία και μπούσουλα με πρόεδρο κάποιον που δε δίστασε να μεταστρέψει τη λαϊκή θέληση προς όφελος της παραμονής στην εξουσία μη διστάζοντας να πάρει αντιλαϊκά μέτρα ψηφίζοντας την πλειονότητα των κυβερνητικών νομοσχεδίων μόνο και μόνο για να ισχυροποιήσει τη θέση του στο αστικό πολιτικό σκηνικό.

Να ισχυροποιήσει παντοιοτρόπως τη θέση του αδιαφορώντας για τις έστω και για τα μάτια αρχές της αριστεράς, τις οποίες ανερυθρίαστα επικαλούνταν τα στελέχη του με κάθε ευκαιρία.

Μέσα από ποιες εσωκομματικές «δημοκρατικές» διαδικασίες θα μπορούσε να γίνει αυτό όταν όλο το κόμμα και οι οπαδοί του ανέπνεαν με τους ρυθμούς της αναπνοής του αρχηγού που χωρίς αυτόν όπως αποδεικνύεται από την σημερινή κατάληξή του θα διαλυόταν.

Και τώρα διασπώνται, επικαλούμενοι τις αναζητήσεις και τις προσδοκίες του λαού.

Δημιουργούν λένε οι μεν, ένα αριστερό “προοδευτικό” χώρο που θα ανταποκρίνεται όπως γράφουν, στις αναζητήσεις και στις προσδοκίες των πολιτών ενώ οι άλλοι κοιτώντας ο ένας τον άλλον περιμένοντας πόσοι θα μείνουν στο τέλος, προσπαθούν να αρθρώσουν αμυντικό λόγο αναμένοντας το δικό τους Μεσσία προσευχόμενοι, μη μιλώντας, τους προξενήσει νέο ανεπανόρθωτο αυτή τη φορά πισωγύρισμα.

Και ανάμεσα τους οι ανανεωτικές καρικατούρες που δεν διστάζουν να εκφράσουν το ταξικό τους μίσος για το κόμμα της εργατικής τάξης δηλώνοντας εκ στόματος ιστορικού στελέχους τους: Δεν θα αφήσουμε τον κόσμο να πάει στο ΚΚΕ.

Αυτός είναι ο χώρος του Σύριζα, των άλλων και της ανανεωτικής τάχατες αριστεράς, τρομάρα της που αποκαλυμμένος πλέον επιδιώκει απροκάλυπτα να αποτελέσει το ανάχωμα του συστήματος και των υπηρετών του στην πραγματικά αγωνιστική πορεία του κόμματος της εργατικής τάξης.

Αυτός ο τίμιος κόσμος που στη πορεία των χρόνων στήριξε τη συστημική αριστερά παρασυρμένος απ’ τα συνθήματα περί δημοκρατικού σοσιαλισμού, ανθρώπινων προσώπων, τρίτων δρόμων, σταδιακών αλλαγών κι άλλων περισπούδαστων ας αναλογιστεί επιτέλους την ευθύνη του!

Ας απαντήσει στο κάλεσμα των κομμουνιστών που από το περίσσευμα της πείρας τους, με οδηγό την ιδεολογία της απελευθέρωσης του ανθρώπου από τα δεσμά του, τον καλούν σε κοινή πορεία με στόχο τον πραγματικό εχθρό.

Το σύστημα που γεννά μεσσίες και πολυδιασπώμενους οππορτουνιστές, στάχτη στα μάτια του αποπροσανατολισμένου λαού.

Μέσες λύσεις δεν υπάρχουν!

Μια δήθεν συνέντευξη

Ακούω πως στη «συνέντευξη» θα περιλαμβάνεται και απόσπασμα δηλώσεων του συζύγου του κυρίου Κασσελάκη, Τάυλερ σχετικά με μαθήματα ελληνικών που παρακολουθεί καθώς και για την πρόοδο που έχει κάνει μέχρι τώρα. Θα είναι, λέει, σε λίγο έτοιμος να μιλά τη γλώσσα μας. Πολύ χαιρόμαστε που μας τιμά ο κύριος Τάυλερ αλλά ο δημοσιογράφος Χατζηνικολάου είναι απαραίτητο να αναρωτηθεί έστω και κατα μόνας αν η ελληνομάθεια του κ. Τάυλερ αποτελεί είδηση που μας απασχολεί ή που θάπρεπε να μας απασχολεί. Θα μιλήσουν επίσης για τη σχέση τους, το παρελθόν στην Αμερική κ.ά. Ακούω επίσης εκ στόματος Χατζηνικολάου ότι η σημερινοβραδινή «συνέντευξη» θα είναι κατά το μεγαλύτερο ποσοστό πολιτική και κατά ένα μικρότερο, ανθρώπινη.

Αυτού του είδους η «μαγκαζίνο δημοσιογραφία» είναι απωθητική.

Η ποσοστοποίηση αρθρογραφίας και «λάιφ στάιλ» περιεχομένου σε ένα μέσο, στο πλαίσιο μίας εκπομπής ή ενός θέματος είναι κατά το κοινώς λεγόμενο «πονηρή» δημοσιογραφία.

Θυμίζει και παραπέμπει σε φυλλάδες που στην δεύτερη μονή της σελίδα, έχουν μία γυμνόστηθη ως οφθαλμικό δόλωμα.

Κι αν αυτό γίνεται γιατί σώνει και ντε πρέπει να αποδεχτούμε αυτού του είδους τη «μεικτή» δημοσιογραφία για να μη χαρακτηριστούμε ομοφοβικοί ας αλλάξουν πλευρό αυτοί που υιοθετούν αυτή την άποψη. Είναι σαν να χαρακτηρίζονται αντισημίτες όσοι εναντιώνονται στην εθνοκάθαρση στην Παλαιστίνη. Αμφισβητούμε το κίνητρο και τα μέσα του δημοσιογράφου και όχι τις προσωπικές ζωές των συνεντευξιαζομένων.

Για να δούμε τι θα μπορούσε να απασχολήσει, σε βαθμό που να το χρησιμοπούσε και ώς πρόμο εκπομπής του, τον «εθνικό μας» δημοσιογράφο.

Επικαλείστε την αριστερά κ. Κασσελάκη. Είστε αριστερός;

Σε πόσες διαδηλώσεις έχετε συμμετέχει;

Πόσα χρόνια δραστηριοποιήστε στην πολιτική;

Έχετε υπάρξει ποτέ μέλος οργάνωσης νεολαίας ή κόμματος;

Έχετε ποτέ «χτυπηθεί» σε αμφιθέατρο ή έστω σε πηγαδάκι;

Έχετε καμμιά σχέση με το συνδικαλισμό σε οποιοδήποτε επίπεδο ή χώρο;

Έχετε αρθογραφήσει ποτέ εκφράζοντας θέσεις αντίθετες με τις «αρχές» έστω κι αυτές της «διαχειριστικής» αριστεράς της οποίας ηγείστε;

Η Goldman Sachs στην οποία εργαστήκατε τι ρόλο έπαιξε στην χρεωκοπία της Ελλάδας;

Έχετε εκφραστεί ποτέ εναντίον «συντρόφων» σας και πως καταλαβαίνετε την έννοια σύντροφος;

Έχετε ποτέ «θαυμάσει» το μεγαλείο του ελληνικού λαού στις διάφορες καμπές της σύγχρονης ιστορίας του;

Αυτή η αντιπάθειά σας στα μεγάλα «πουμαρό» κείμενα μήπως μας οδηγεί στο συμπέρασμα ότι η ιδεολογική σας κατάρτιση είναι μηδενική έως ανύπαρκτη καθώς δεν μεταδίδεται μέσω Τικ τοκ ή άλλων κοινωνικών μέσων;

Στη συνάντηση με τον γνωστό για τις τούμπες του πως αντιδράσατε όταν σας εξέφρασε την ανησυχία για τις καταστατικές σας ακροβασίες;

Εκτός από εκπαιδευτικό ίδρυμα η λέξη Πολυτεχνείο σας λέει κάτι;

Στο κατάλογο των ερωτημάτων που δυστυχώς δεν είναι multiple choice ώστε να διευκολυνθεί ο συνεντευξιαζόμενος μπορούν να προστεθούν πάρα πολλά άλλα. Καθώς όμως δεν την παίρνω εγώ τη συνέντευξη αλλά ο γνωστός σε όλους δημοσιογράφος Χατζηνικολάου αρκετά ως εδώ.