Η δύναμη ενός πρωτοσέλιδου

Εδώ δεν ισχύει αυτό που λέγεται για τη δύναμη της εικόνας. Εδώ έχουμε τη δύναμη μιάς λίστας νεκρών. Μόνο ένα όνομα δεν περιέχει που ίσως θα έπρεπε κι αυτό όχι από μνησικακία ή εκδικητική διάθεση όπως ενδεχομένως και ίσως και δικαιολογημένα θα έπρεπε. Μιμούμενοι τη σκέψη του ( ; ) και μετρώντας απροκάλυπτα τα κέρδη και τις ζημίες, όπως αυτός κι οι όμοιοι του αλλά κι η χώρα του και το σύστημα που υπηρετεί, έχουν μάθει να κάνουν τόσο στον αμερικανικό λαό όσο και διαχρονικώς, στους λαούς του κόσμου, με θαυμαστή αλλαζονεία, είναι σίγουρο ότι η απουσία του θα σήμαινε λιγότερους νεκρούς και μικρότερες λίστες στο μέλλον.

Ζευγάς που λείπει αλλά η βεβαιότητα ότι η σπορά μένει θα τον έκανε περήφανο!

Θυμάμαι τα λόγια του όταν από χιλιάδες μίλια μακριά ζήτησα να μου μιλήσει στο ραδιόφωνο. Ήταν όταν πέθανε ο συμμαθητής του Σεραφείμ και εκτός των άλλων μίλησε και για τη σχέση τους. Ζεστός, ανθρώπινος και αυστηρός την ίδια στιγμή. Ευθύς, κατανοητός, με αφοπλιστικό χιούμορ και από τους μόνους που δημοσιογραφικά, με το κριτήριο της μικρής ή της μεγάλης εμπειρίας, καταλάβαινες (δεν ήθελε δα και μεγάλη προσπάθεια) από τις πρώτες κουβέντες του διαλόγου ότι ήταν αυτό που πίστευε. Τόσο σταθερός αλλά και τόσο εκτός των στερεοτύπων που η αντίδραση θέτει για τους κομμουνιστές που η στράτευσή του στο λαϊκό κίνημα όσο κι αν πολλοί προσπάθησαν να αμφισβητήσουν δεν ήταν δυνατό να κλονιστεί! Ζευγάς που λείπει αλλά η βεβαιότητα ότι η σπορά μένει θα τον έκανε περήφανο!

Κάμερες παντού

Όταν στην αίθουσα σύνταξης μεγάλου ραδιοτηλεοπτικού σταθμού του εξωτερικού, η εργοδοσία (το δημόσιο στην περίπτωση) αποφάσισε να εγκαταστήσει κάμερες για λόγους ασφαλείας, το σωματείο τότε (πριν από 20 χρόνια) θεώρησε το γεγονός casus belli! Μετά από κινητοποίηση οι καμέρες τοποθετήθηκαν τελικά χωρίς όμως να εστιάζουν σε πρόσωπα παρά μόνο στους διαδρόμους που οδηγούσαν στην αίθουσα σύνταξης και δεν είχαν τη δυνατότητα καταγραφής ήχου. Κάτι τέτοιο δεν είναι δυνατόν να γίνει στις αίθουσες διδασκαλίας ούτε καν με το πρόσχημα της ασφάλειας. Κάθε συζήτηση για την τοποθέτηση καμερών στις σχολικές αίθουσες είναι άχρηστη. Όχι μόνο για λόγους προστασίας της ιδιωτικότητας των μαθητών αλλά και για λόγους καθαρά εκπαιδευτικούς. Αν θέλουν να μεταδίδουν τη διδακτέα ύλη καθημερινά μέσω δικτύου ας προσλάβουν καθηγητές με αποκλειστική ενασχόληση τη διαδικτυακή μετάδοση και όχι διδασκαλία εκτός τάξης, της ύλης και την αλληλεπίδραση με τους μαθητές που αδυνατούν να βρίσκονται στην τάξη. Πρέπει να μας απασχολεί ως κοινωνία το πως λειτουργεί ένας εκπαιδευτικός έστω ο ικανότερος και πλέον καταρτισμένος όλων, όταν διδάσκει υπό επιτήρηση; Πως εν τέλει λειτουργεί ο οποιοσδήποτε εργαζόμενος σε οποιονδήποτε κλάδο όταν τα μάτι του μεγάλου αδελφού είναι καρφωμένο πάνω του; Είναι στο χέρι των εκπαιδευτικών να μη δεχτούν τέτοιου είδους μεγαδελφίστικες πρακτικές και αν τους αναγκάσουν είναι πάλι στο χέρι τους να αποφύγουν την περιορισμένη ( ; ) «δημοσιότητα» με τρόπους που εύκολα μπορούν να επινοηθούν. Αλλά τι είναι αυτά που λέμε; Ζούμε σε μία χώρα όπου η αστυνομία διαλευκαίνει εγκλήματα, αξιοποιώντας υλικό από ιδιωτικές κάμερες καταστημάτων και οικιών, που δια νόμου απαγορεύεται να εστιάζουν σε πρόσωπα ή να καταγράφουν και να διατηρούν εικόνα και ήχο σε καταγραφικό μηχάνημα.Ποιος λοιπόν μπορεί να εγγυηθεί ότι η χρήση του υλικού μέσα από τις σχολικές αίθουσες είτε στο σύνολο του είτε αποσπασματικά και πέραν οποιασδήποτε διαβεβαίωσης δεν θα χρησιμοποιηθεί για αλλότριους σκοπούς πέραν των διακηρυσσόμενων.

Μέρα της Αντιφασιστικής Νίκης των Λαών

Ποτέ άλλοτε δεν αναρίγησαν στη θωριά μιας σημαίας τόσοι άνθρωποι στην Ευρώπη, τόσοι άνθρωποι πάνω στη γη. Ποτέ άλλοτε οι ελπίδες του κόσμου δεν εναποτέθηκαν με τόση σιγουριά και τόση πίστη για τη Νίκη, ενάντια στο Τέρας του ναζισμού. Ποτέ άλλοτε ένα σύμβολο κι ένα χρώμα, δεν απόκτησε εκτός από σύμβολο και χρώμα του απελευθερωτή Κόκκινου Στρατού, τόσο νόημα όσο νόημα έχει και ο αγώνας των ανθρώπων για ένα κόσμο ελεύθερο από εκμετάλλευση. Όπως τότε, έτσι και τώρα και σίγουρα έτσι κι αύριο, πίσω από αυτό το λάβαρο δεν θα λείψουν ποτέ οι «στρατιώτες» που το όραμά μας είναι, ο κόσμος ο σοσιαλιστικός και η κομμουνιστική κοινωνία. Ο κόσμος του μέλλοντος! Γιατί στον αγώνα του άδικου με το δίκιο, εμείς είμαστε με το δίκιο! Όχι η 9η του Μάη δεν είναι η Μέρα της Ευρώπης! Είναι η Μέρα της Αντιφασιστικής Νίκης των Λαών που μπόλιασε τον Αγώνα για το Σοσιαλιστικό Αύριο!