Έφυγε ο Μανώλης Γλέζος. Ήταν δικός μας! Όλων μας!

Μπροστά στο θάνατο όλοι υποκλινόμαστε!

Υποκλινόμαστε την ίδια στιγμή στον αγωνιστή της αντίστασης Μανώλη Γλέζο. Στον καταδικασμένο πολλές φορές σε θάνατο που μαζί με τόσους άλλους γνωστούς και άγνωστους, αγωνιστές της εθνικής αντίστασης και του ΕΑΜ που με μπροστάρη το ΚΚΕ, με τους κομμουνιστές πρώτα και κύρια αλλά και τους άλλους «αριστερούς» και δημοκράτες, κρατήσανε περήφανο το αντιστασιακό κίνημα και εν τέλει το λαό μας. Υποκλινόμαστε στο Γλέζο που υπέστειλε με τον Σάντα την σβάστικα από τη ναζιστοκρατούμενη Ελλάδα. Διότι όταν υποστέλεις τη σημαία από τον Παρθενώνα την υποστέλεις σε όλη την Ελλάδα. Αυτόν τον Γλέζο τιμούμε με τις λέξεις μας. Σε αυτόν απονεμήθηκε το 62, το βραβείο Λένιν. Στον πρώτο παρτιζάνο της Ευρώπης που το κουράγιο του δεν είναι τίμιο να τολμάμε να αμφισβητούμε. Τις πολιτικές του επιλογές τις κρίνουμε και την επιχειρηματολογημένη αντίθεσή μας στην «ανησυχία» και τις παλινωδίες της πολιτικής προσωπικότητας του, που μετά το 68 δεν ήταν λίγες, την προσθέτουμε στην φαρέτρα μας ενάντια στον οπορτουνισμό και την αναθεώρηση που την κατάντια του την βλέπουμε και τη μελετάμε στο παγκόσμιο και κυρίως ευρωπαϊκό και συνεπώς ελληνικό πολιτικό σκηνικό. Η συσσωρευμένη πείρα μας όσο οξύμωρο κι αν είναι ή "δύσκολο" για μερικούς αυτό, δυναμώνει και δίνει κουράγιο για τους αγώνες που έρχονται. Αυτό διδάσκει το κίνημα και η ιδεολογία που συνεπαίρνει πολλούς από εμάς. Είναι η ίδια ιδεολογία και το ίδιο κίνημα στο οποίο αφιέρωσε ο Γλέζος τα νιάτα του που μας διδάσκει επίσης και τη μεγαλοψυχία που ξεπερνά, χωρίς όμως ποτέ να αγνοεί, τα λάθη. Τα λόγια του σε παρουσίαση βιβλίου του, στη Βουλή χαρακτηριστικά: "...Στις παραμονές των εκτελέσεων, στις παραμονές από κάθε μάχη, μαζευόμαστε και κουβεντιάζαμε. Και λέγαμε: Εάν εσύ ζεις, μη με ξεχάσεις. Εάν εσύ δε σε βρει το βόλι, όταν συναντάς τους ανθρώπους στο δρόμο, θα λες καλημέρα κι από μένα. Κι όταν πίνεις κρασί θα πίνεις κρασί κι από μένα. Κι όταν ακούς τον παφλασμό των κυμάτων, θα τον ακούς και για μένα. Κι όταν ακούς τον άνεμο, να περνάει μέσα από τα φύλλα, κι ακούς το θρόισμα του ανέμου, θα το ακούς και για μένα. Κι όταν χορεύεις, θα χορεύεις και για μένα! Μπορώ να ξεχάσω αυτόν τον κόσμο; Είναι δυνατόν; Το δυσκολότερο πράγμα για μένα είναι ότι ζω και οι άνθρωποι, οι φίλοι μου, οι άνθρωποι που πολέμησα μαζί τους, οι άνθρωποι που αντιμετωπίσαμε μαζί τον θάνατο, δεν ζούνε σήμερα. Μπορώ να τους ξεχάσω; Είναι δυνατόν να ξεχάσω αυτόν τον κόσμο; Δεν είναι δυνατόν. Και γι' αυτό έχω όπως λένε αυτήν την πολυπραγμοσύνη. Γιατί ο καθένας τους μου 'λεγε, εγώ θέλω να γίνω γεωλόγος. Εγώ θέλω να γίνω υδραυλικός. Εγώ θέλω να γίνω... Εκτελώ εντολές, ή προσπαθώ να εκτελέσω τις εντολές τους. Προσπαθώ. Δεν ξέρω αν θα τα καταφέρω..." https://www.facebook.com/yorgos.k.diamandoulis

Αν το αποδεχτείς…

Το γεγονός ότι η φράση «μας χωρίζει, εμάς των λαών και των ηγεσιών του κόσμου, τεράστιο χάσμα» χρησιμοποιείται στερεοτυπικώς, δεν της αφαιρεί καθόλου από την ουσία και την αλήθεια που «περιέχει.» Θα αναρωτηθεί κάποιος -τάχατες καλόπιστος, εάν είναι κατάλληλη αυτή η ώρα, για να γίνονται τέτοιες διαπιστώσεις; Η απάντηση είναι αβίαστα: Βεβαίως! Όχι μόνο το «τάιμινγκ» είναι το καταλληλότερο αλλά επιβάλλεται σ’ αυτή τη συγκυρία να αναθεωρήσουμε, ανανεώνοντας την ματιά μας για την «κατάντια» αυτού του κόσμου. Κι αν παρ’ ελπίδα, αναρωτηθούμε σε ποιόν θα χρεώσουμε την ευθύνη γι’ αυτή την κατάσταση, η απάντηση είναι: -Είναι εξ ολοκλήρου δική μας! (Όχι βεβαίως ως την ατομική ευθύνη που μας προσάπτουν σήμερα.) Προφανώς είναι κατάντια να «διαπραγμα τευόμαστε», συνθήκες και όρους ασφάλειας και υγιεινής διαβίωσης στις κοινωνίες μας. Συνθήκες που θα έπρεπε να έχουν κατακτηθεί. Να έχουν επανακτηθεί καλύτερα καθώς σε κάποιες χώρες κάποτε ήταν δεδομένες. (Άστο αυτό όμως, θα κακοφανεί σε κάποιους.) Συνθήκες αυτονόητες, όπως η αξιοποίηση της ανθρώπινης σοφίας, των επιστημών και της τεχνολογίας για την υπηρέτηση των ζωών μας δεν θα έπρεπε να είναι αντικείμενο διαπραγμάτευσης. Θα έπρεπε να είναι δεδομένες. Πόσο δεδομένη είναι όμως η ζωή μας σε ένα σύστημα όπου το κέρδος είναι ο οδηγός. Το κέρδος από την νοσηλεία, το κέρδος από τη θεραπεία, το κέρδος από το υπερτιμολογημένο οινόπνευμα και τη μάσκα, το κέρδος από το αν θα επανενταχθείς στο σύστημα καπιταλιστικής παραγωγής και το κέρδος ποιος θα σε ενταφιάσει εν τέλει. Κι όλα αυτά, μέσα σε κλίμα δημοκρατίας όπου καλλιεργείται και δυστυχώς καρποφορεί η αντίληψη ότι «είναι για το καλό σου να σιωπάς.» Όπου το "πες μας την εναλλακτική" ή το "τον είδαμε και το σοσιαλισμό σας" έχει την τιμητική του ως επιχείρημα. Όπου έχεις πειστεί ότι δεν γίνεται αλλιώς. Όπου έχεις κάνει πράξη το «εντάξει όλα αυτά αλλά εγώ θα αλλάξω τον κόσμο;» Διότι αν το πεις αυτό, αν αποδεχτείς αυτή τη λογική, αν προσθέσεις και το "βολικό" και δικαιολογημένο φόβο
Θα αποδεχτείς ότι πρέπει να πεθάνεις από τον πυρετό περιμένοντας τον ΕΟΔΥ που θα σου δώσει το ΟΚ να πας νοσοκομείο, αν στο δώσει.
Θα αποδεχτείς ότι πρέπει να είσαι ευγνώμων που είσαι κάτω από 50 αν είσαι ώστε να επιλέξουν οι λίγοι που θα σε φροντίσουν το εάν θα επιζήσεις ή όχι.
Θα αποδεχτείς το θάνατο της 90χρονης μάνας σου στο κρεβάτι της εντατικής γιατί υπάρχει ουρά.
Θα αποδεχτείς να κυκλοφορείς με δελτίο ενώ τα παράθυρα «μόλυνσης» είναι τόσα πολλά που σούρχεται να γελάς για να μην κλάψεις.
Θα αποδεχτείς τον κίνδυνο να μολυνθείς λοιπόν όταν παστωμένος ως σαρδέλα θα ταξιδέψεις με το λεωφορείο για να πας να εργαστείς, στοιβαγμένος ως σαρδέλα παρομοίως, στο call center.
Θα αποδεχτείς ότι με δυο γλώσσες και πτυχίο ΑΕΙ είναι η μόνη σου διέξοδος να πουλάς ρεύμα.
Θα αποδεχτείς τις μειώσεις των μισθών και τις μαζικές απολύσεις.
Θα αποδεχτείς την ερώτησή που σου προξενεί η ανακοίνωση του ΕΟΔΥ που σε προτρέπει να είσαι σε επαφή με το γιατρό σου. Με ποιο γιατρό; Εδώ τα 450 δεν φτάνουν ούτε για το νοίκι!
Θα αποδεχτείς το τεστ για τον ιό ως είδος πολυτελείας έστω κι αν αυτό αφορά τους υγιειονομικούς που επιβάλλεται να το κάνουν.
Θα αποδεχτείς ότι η επίταξη πλήττει την "ελεύθερη" οικονομία τους αλλα στο τέλος αν δεν γίνει θα σε σκοτώσει
Θα αποδεχτείς ότι θα εκτεθείς στον κίνδυνο πολλές φορές γιατί το μεροδούλι σου δεν φτάνει να γεμίσεις 4 καρότσια και να στοιβάξεις 10 κούτες κωλόχαρτα στο μπαλκόνι. Μα ποιο μπαλκόνι; Το διαμέρισμα που νοικιάζεις είναι εσωτερικό και δεν έχει μπαλκόνι. Και τι θα το κάνεις το παιδί, τόσες μέρες στο δυάρι;
Θα το αποδεχτείς κι αυτό! Γιατί έχεις πειστεί! Όχι λες μέσα σου, θα τους μαυρίσω στις εκλογές. Δεν σου περνάει καν από το μυαλό ότι κάτι πρέπει να αλλάξεις. Όχι να αλλάξει! ΝΑ ΑΛΛΑΞΕΙΣ! Διότι αν δεν το αλλάξεις θα μεταλλαχτείς περισσότερο ως νάσαι ιός. Θα σε μεταλλάξει το σύστημα ώστε να βολεύεις και να υπηρετείς αποδοτικότερα τα συμφέροντά του. Θα σε μεταλλάξει να κοιτάς για πάντα την Ευρώπη που σε φτύνει ενώ αναρωτιέται γελώντας, λέγοντας σου: «Νότιε βλάκα δεν διάβασες ούτε τις οδηγίες χρήσης ούτε το καταστατικό!» Οι εκλογές που νομίζεις ότι θα σε βγάλουν κάποια στιγμή από το λάκκο, σε βάζουν βαθύτερα μέσα. Προπέτασμα είναι, προπέτασμα καπνού που δυστυχώς σε τυφλώνει, που αποδίδει τα μάλα για τους εξουσιαστές και όχι κυβερνώντες όπως σε μάθανε να τους ονομάζεις! Το τέλειο άλλοθι με άλλα λόγια για να εφαρμόζουν πολιτικές που όχι μόνο δεν υπηρετούν το συμφέρον των πολλών αλλά λειτουργούν εχθρικά ενάντια στους πολλούς. Όπου πολλοί, στη συγκυρία βάλε τα εκατομμύρια των πολιτών που πειθαρχώντας στα μέτρα περιορισμού της εξάπλωσης της ασθένειας, παραμένουν σε αντιφατική καραντίνα ελευθερίας. Δεν λένε οι φιλελέδες για ευκαιρίες που γεννιούνται μέσα στις κρίσεις; Δίκιο έχουν: Να η ευκαιρία! Μια καλή αφορμή ο Κόβιντ 19 λοιπόν για να αναθεωρήσουμε τη σχέση μας με την «εξουσία.» Μην το υποτιμάς. Είναι χρέος. Όσο βαρύγδουπο κι αν ακούγεται αυτό! Είναι χρέος στους εαυτούς μας και τις γενιές που έρχονται. Και έχουμε πολύ καραντίνικο χρόνο μπροστά μας να το σκεφτούμε!

Η νέα ζωή που γεννιέται μες στις ωδίνες του κορονοϊού

Η βεβαιότητα που ως δεδομένη κρατάμε από τις εξελισσόμενες συνέπειες της άγνωστης διάρκειας αλλά βέβαιης κατάληξης πανδημίας, είναι ότι τα πειράματά τους πάνω στους λαούς έληξαν ως αποτυχημένα. Δεν θα επαναληφθούν ποτέ πια! Οι πολίτες δεν χρειάζονται άλλες αποδείξεις για να συνειδητοποιήσουν ότι η συγκυρία απαιτεί μία νέα θεώρηση. Εξάλλου δεν πρόκειται για κάτι αφηρημένο!

Είναι οι ίδιες οι ζωές μας αυτές που βλέπουμε να ευτελίζονται.  Τα όνειρά μας να παίζονται και να χάνονται στα ζάρια των ολιγαρχών.

Είδαμε το δημόσιο πλούτο που προσφέρει ο πλανήτης στα χέρια μόνο μερικών.

Είδαμε τις πολλές ταχύτητες που τρέχει ο κόσμος και την αδικία να πλημμυρίζει.

Είδαμε το αποτέλεσμα της συλλογικής γνώσης να γίνεται εμπορεύσιμο αγαθό.

Είδαμε ανακαλύψεις να οδηγούν σε υποδουλώσεις και εφευρέσεις να πλουτίζουν μερικούς.

Είδαμε λίγους να κρατούν τις μηχανές δικές τους κι εμάς να τις δουλεύουμε για ψίχουλα.

Είδαμε κυβερνήσεις να μας εμπαίζουν και, τάχα το καλό μας, ενώσεις να ενορχηστρώνουν την κοροϊδία.

Είδαμε θρησκείες και χρυσοποίκιλτους να διαψεύδονται ενώπιον μας παταγωδώς ενώ συνέχιζαν τον εκβιασμό κτυπώντας τις καμπάνες στο θάνατο.

Τους είδαμε να χτίζουν τείχη και φυλακές,  να κλείνουν νοσοκομεία, να απολύουν γιατρούς και υγειονομικούς υπαλλήλους, να ιδιωτικοποιούν τις υπηρεσίες υγείας, να αντιμετωπίζουν τους πολίτες ως υπηκόους και να ζητούν εθελοντές! 

Δεν είναι άμοιροι ευθυνών αυτοί που για να επιβεβαιώσουν τις φιλελεύθερες ορθότητες που πρεσβεύουν, μας σκοτώνουν απροκάλυπτα πια. Δεν είναι οι δολοφονίες που επισυνέβησαν από τις καταρρεύσεις των μεθοδεύσεων τους,  χωρίς αυτουργό. Χρειάστηκε ο θάνατος των πολλών που προκλήθηκε και συνεχίζει να προκαλεί ένας εστεμμένος ιός για να βρεθεί η ανθρωπότητα στο λυκαυγές της νέας ζωής.

Και είναι κι αυτοί -για να το φέρουμε και στα δικά μας- που περηφανεύονται για την ετοιμότητα και την πληρότητα των υγειονομικών υπηρεσιών της Ελλάδας. Μιας Ελλάδας και ενός ΕΟΔΥ που συστήνει σε αποδεδειγμένα εκ των υστέρων θύματα να παραμείνουν οίκαδε για να αποδείξει ότι το ΕΣΥ τους, αντέχει ακόμα.

Αγάντα λίγο ακόμα! Μόλις καβατζάρουμε θα ξηγηθούμε μια κι έξω!

ΜΕΝΟΥΜΕ (ΟΛΟΙ ΜΑΣ) ΔΥΝΑΤΟΙ, ΕΝΗΜΕΡΩΜΕΝΟΙ, ΠΡΟΣΤΑΤΕΥΜΕΝΟΙ και ΦΙΛΟΤΙΜΟΙ!

Τώρα που με δεσμοφύλακα τον κορονοϊό, στερούμαστε της ελευθερίας της κυκλοφορίας και του συγχρωτισμού με φίλους και λοιπούς, «ευκαιρίας δράττοντες» ας σκεφτούμε λιγάκι. Θα πει κανείς πολυτέλειες. Βεβαίως πολυτέλειες αν σκεφτούμε με οδηγό το κακώς εννοούμενο κέρδος. Κακώς εννοούμενο καθώς στον καπιταλισμό το κέρδος αποτιμάται σε συνάρτηση με την εκμετάλλευση έστω και όταν μιλάμε για ανθρώπινες σχέσεις που λειτουργούν σε αυτό το σύστημα προς ίδιον όφελος. Αν όμως δεν σκεφτούμε με γνώμονα το κέρδος, όπως καθ έξιν και ασυνειδήτως κάνουμε (όχι όλοι ευτυχώς) αλλά το κοινωνικό όφελος και συμπεριφερθούμε έστω και περιστασιακά ως άνθρωποι και συνειδητοποιημένοι πολίτες θα βγάλουμε χρήσιμα και δυνητικώς σωτήρια συμπεράσματα. Παλεύοντας με τον δυστυχώς σχεδόν εγγενή, ωχαδελφισμό μας, ας επανασυνδεθούμε με την λογική. Με τη λογική λοιπόν θα καταλάβουμε ότι δεν κάνουμε αντίσταση σε αυτά που μας ενοχλούν ή μας περιορίζουν θέτοντας τον εαυτό μας και το διπλανό μας σε κίνδυνο. Δεν αποτελεί «δημοκρατικό μας δικαίωμα» να πάμε στα νησιά ή τα χωριά μας για να προστατευτούμε από τον «δημοκρατικότατο» ιό που πλήττει αδιακρίτως όλους. Αντίσταση είναι η πειθαρχία στα μέτρα! Χρησιμοποιούμε πολλές φορές αυτάρεσκα και κατά το δοκούν, όποτε βεβαίως μας συμφέρει, το λεγόμενο «ελληνικό φιλότιμο.» Που πήγε το φιλότιμο μας τώρα; Ακούμε και βλέπουμε, όσοι τουλάχιστον τηρούμε ευλαβικώς τη λεγόμενη καραντίνα, από ραδιόφωνα και τηλεοράσεις για αυτούς, ηλικιωμένους και νεότερους, που επιλέγουν να κάνουν περιπάτους απολαμβάνοντας τον υπέροχο καιρό, μη τηρώντας τα μέτρα μη πειθόμενοι ότι υιοθετούνται για την προστασία μας. Δεν αναφέρομαστε μόνο στο σχετικό πανικό που λόγω του μερικώς δικαιολογημένου ενστίκτου της αυτοσυντήρησης, μας οδηγεί αγελαίως στα σούπερ μάρκετ. Ούτε αναφέρομαστε στη μαζική αγορά φαρμάκων που μπορεί να μας οδηγήσει στο απευκταίο πριν την ώρα μας. Ή την μαζική αγορά χαρτιών υγείας που γίνεται για να έχουμε τον έλεγχο. Αυτά βεβαίως αφού καταλαβαίνουμε τι τα γεννά, είναι κατακριτέα. Αναφερόμαστε κυρίως στην εύκολα διαχειρίσιμη ευαισθησία μας που μας αποτρέπει από το να σκεφτούμε λογικά τη φράση: «Η υγεία του διπλανού μου εξασφαλίζει και τη δική μου υγεία.» Αναφερόμαστε στην αυτοπειθαρχία που πρέπει να επιδείξουμε. Ας  σκεφτούμε ότι ο αριθμός των διαγνωσμένων διαβητικών στην Ελλάδα στις αρχές του 2019 σύμφωνα με την Ηλεκτρονική Διακυβέρνηση Κοινωνικής Ασφάλισης (ΗΔΙΚΑ), ήταν 965.293 άτομα κάθε ηλικίας. Ας σκεφτούμε τις χιλιάδες των καρδιοπαθών με καρδιοπάθειες σε κατηγορίες που τους καθιστούν ευάλωτους στη περίπτωση νόσησης με  COVID 19 αλλά και τον αριθμό των άλλων χρονίως πασχόντων. Σε αυτούς πρέπει να προσθέσουμε και τους ευάλωτους στο γενικό πληθυσμό που αγνοούν ότι κινδυνεύουν σε περίπτωση μόλυνσης. Ας σκεφτούμε τις Μόριες και τα άλλα στρατόπεδα, τους άστεγους και τους φυλακισμένους. Αν σκεφτούμε επίσης, έστω και περιστασιακά ότι σύμφωνα με τα νεότερα στοιχεία, ο ιός πλήττει και μικρότερες ηλικιακά υγιείς ομάδες, ίσως, λειτουργήσουμε με γνώμονα το κοινό συμφέρον και όχι το συμφέρον του εαυτούλη μας που κι αυτός εν τέλει είναι σε κίνδυνο.  

ΜΕΝΟΥΜΕ (ΟΛΟΙ ΜΑΣ) ΔΥΝΑΤΟΙ, ΕΝΗΜΕΡΩΜΕΝΟΙ, ΠΡΟΣΤΑΤΕΥΜΕΝΟΙ και ΦΙΛΟΤΙΜΟΙ!

Ζωηρά τα δυο μου χέρια τα κτυπώ

Δηλαδή αν βγει ο κάθε τυχάρπαστος και μας καλέσει να χειροκροτήσουμε τους γιατρούς και τους νοσηλευτές θα το κάνουμε; Γι αυτό εμείς που δεν το κάναμε, θεωρήσαμε σημαντικό να μην συγκινηθούμε απ’ αυτό κάλεσμα. Διότι η κα. Μαρέβα με την ιδιότητα της συζύγου του πρωθυπουργού (τη μόνη εξ αγχιστείας, ιδιότητα που έχει) δεν δικαιούται να κάνει καλέσματα. Ειδικά με αυτό το «δημόσιο» στάτους και σε καιρούς που πολλοί και πολλές θεωρούν ότι δια των συμβόλων τιμώνται οι αγώνες της πρώτης γραμμής. Διότι η πραγματικότητα της κας Μαρέβας δεν είναι η ίδια με τη δικιά μας. Ο γυάλινος και συνεπώς εύθραυστος φιλελέ κόσμος της είναι μόνο φιλάνθρωπος. Δεν είναι ανθρώπινος! Είναι ο κόσμος του κέρδους. Ο κόσμος που αποτιμά ως κέρδος το προϊόν της εκμετάλλευσης και των offshore εταιριών. Συνεπώς βάρβαρος κόσμος που καλύπτεται από "φιλάνθρωπες" αντιδράσεις που μιλούν στα συναισθήματα (ειλικρινή, ψεύτικά, υποκριτικά, στιγμιαία ή μόνιμα) και όχι στην ουσία των ζωών μας. Αυτός είναι ο κόσμος του ζεύγους Μητσοτάκη και των ομοίων τους. Διότι εμείς δεν ευχαριστούμε με παλαμάκια αλλά βρισκόμαστε αλληλέγγυοι στους νοσοκομειακούς γιατρούς όταν αυτοί αγωνίζονται. Όπως και στους αγώνες κάθε κοινωνικής ομάδας. Διότι ο αγώνας τους τέμνει το δικό μας. Είναι ο αγώνας για κοινωνική δικαιοσύνη αυτός που δίνουμε. Δεν είναι ο δρόμος της καρδούλας και των χειροκροτημάτων. Το να χειροκροτείς εξάλλου είναι πολύ εύκολο, το να τιμάς τους κοινωνικούς αγώνες είναι όμως εκτός της φιλελέ λαμπερής λογικής. Γι αυτό δεν χειροκροτήσαμε. Γι’ αυτό δεν διαλέξαμε έστω και περιστασιακά τον εύκολο και ανώδυνο τρόπο «συμπαράστασης» σε αγωνιστές που έχουν τον πρώτο λόγο τώρα. Διότι πολύ απλά, τηρούμε διαφορετικούς κώδικες ζωής και το δείξαμε και θα συνεχίσουμε να το δείχνουμε στο δρόμο, όχι απ’ το μπαλκόνι!

Ναι στην αντιμετώπιση των συνεπειών της πανδημίας, όχι όμως και στις ευθύνες που αποκλειστικώς μας φορτώνουν

Το να σταματήσουμε να «μετράμε θύματα» θα ήταν ίσως αποδοτικότερο! Αποτελεί βεβαίως είδηση το πόσοι άνθρωποι πεθαίνουν καθημερινά λόγω επιπλοκών της μόλυνσης αλλά επί της ουσίας με όλο το σεβασμό στην ανθρώπινη ζωή, δεν έχει σημαντικό νόημα! Εξάλλου η προτροπή «Καθίστε σπίτι»  από μόνη της, δηλαδή μην καταγράφεστε ως προσβεβλημένοι από τον κορονοϊό, αποδεικνύει το άσκοπο των στατιστικών που μόνο πανικό δημιουργούν. (Από ποιο σύνολο μετράνε νεκρούς και ποσοστικοποιούν το αποτέλεσμα ; ) Αυτό επίσης το «Όλοι οι νεκροί είχαν προϋπάρχουσες ασθένειες» φαντάζεστε τι τρόμο προκαλεί στους χιλιάδες, άνω των 40 που είναι καρδιοπαθείς ή διαβητικοί; Ειδικά τώρα που η έκτακτη κατάσταση δεν «επιτρέπει» την επίσκεψη στα νοσοκομεία. Προτεραιότητα ίσως πρέπει να γίνει η σθεναρή απόκρουση της επιμελούς προσπάθειας της κυβέρνησης να ενοχοποιήσει το λαό ότι τάχατες είναι ανεύθυνος και δεν πειθαρχεί στα μέτρα. (Σας θυμίζει τίποτε αυτό;) Ο λαός είναι έτοιμος να «αποδεχτεί» αυστηρότερα μέτρα, τύπου Κίνας που όπως αποδεικνύεται αποδίδουν! Ας αφήσουν λοιπόν κατά μέρος την «βλακώδη» φιλελέ επωδό κάθε σχετικής συζήτησης «Τα αυστηρά μέτρα δεν ταιριάζουν στη Δημοκρατία». Ας σταματήσουν επίσης να μας εμπαίζουν για το επίπεδο της δημόσιας περίθαλψης στη χώρα μας, μη αυξάνοντας τον αριθμό των ΜΕΘ από 550 που είναι σήμερα στον αριθμό των 3500 που χρειαζόμασταν προ κρίσης. Σχετικά δε με την πρόσληψη των 2000 –προσέξτε- επαγγελματιών υγείας όχι μόνο γιατρών τι αλήθεια γίνεται; Γιατί αποφεύγουν να απαντήσουν στο πόσους γιατρούς και νοσηλευτές μας άφησε να χρειαζόμαστε η τάχα παρελθούσα κρίση και οι διαχρονικώς εφαρμοζόμενες φιλελεύθερες πολιτικές στο χώρο της υγείας; Πόσους έδιωξε η κρίση; Πόσοι στελεχώνουν τα «κουτσά» συστήματα υγείας των χωρών της ΕΕ που υπακούουν τυφλά στους απάνθρωπους νόμους της αγοράς όπως και το δικό μας; Πέραν των μεγαλοστομιών περί κοινωνικής προσφοράς και τα τοιαύτα,  οι ηρωικοί γιατροί και οι νοσηλευτές που εργάζονται στα νοσοκομεία έχουν οικογένειες και ανάγκες. Πόσο διασφαλίζει τους νεοεισερχόμενους η διετής σύμβαση εργασίας και ο πενιχρός μισθός που θα τους προσφέρει το δημόσιο; Αλήθεια γιατί δεν δημοσιοποιεί η κυβέρνηση τον αριθμό αυτών που έχει κάνει αίτηση πρόσληψης; Ας σταματήσουν λοιπόν να επιρρίπτουν τις ευθύνες τους στο λαό που επέλεξε να «πάει στις παραλίες» για να ελαφρώσουν τις δικές τους ευθύνες για την αποδυνάμωση των δημόσιων συστημάτων υγείας. Η "ατομική ευθύνη" δεν είναι πανάκεια ούτε αφ' εαυτή αρκετή! Εξάλλου προς επίρρωση ας αναρωτηθούμε πόσες θέσεις νοσηλείας ή νοσηλευτικού προσωπικού καταργήθηκαν ή δεν δημιουργήθηκαν στα χρόνια της "οικονομικής κρίσης"  τόσο στη γειτονική μας Ιταλία όσο και στην πατρίδα μας. Οι τράπεζες και η σωτηρία τους είχαν προφανώς προτεραιότητα! Δεν «φταίνε» οι πολίτες για την πανευρωπαϊκή αδυναμία ανταπόκρισης σε μεγάλες κρίσεις όπως ομολογουμένως είναι αυτή που προκαλεί η πανδημία. Ας πάρουν γενναία μέτρα για την προστασία μας, μη δίδοντας τόση σημασία στην διατήρηση της ελευθερίας στην  οικονομία τους που στο κάτω-κάτω της γραφής όταν έρθει η ώρα, έχει κι άλλες εκδοχές.   

Επιστημονικό ήθος και βεβαιότητες

Το επιστημονικό ήθος και η βεβαιότητα που προέρχεται από την εφαρμογή της  επιστημονικής μεθόδου, την οποία αφού αποδέχθηκαν, οφείλουν -ως τη μόνη διαδικασία που οδηγεί σε τεκμηριωμένες απαντήσεις να εφαρμόζουν και να προωθούν, επιβάλλει στους επιστήμονες να απορρίψουν τη ποντιοπιλατική στάση και την αποφυγή τοποθέτησης σε καίρια ερωτήματα που αναφύονται από το Δελτίο Τύπου της Ιεράς Συνόδου για τον κορονοϊό. Η επιστημονική κοινότητα δεν έχει ανάγκη από κυρ. Παντελήδες ή κυρ. Παντελίτσες που προσκυνούν ράσα και φιλάνε χέρια «μεσαζόντων» που δεν δούλεψαν ποτέ. Και αν έχει στις τάξεις της, τέτοιους, καλό είναι, αφού καυτηριάσει τέτοια φαινόμενα και στιγματίσει τις μεμονωμένες πράξεις τους, να τους αποβάλλει δια παντός! Οι επιστήμονες δικαιούνται να έχουν προσωπικά πιστεύω και να θρησκεύονται όπως όλοι οι πολίτες. Δεν έχουν όμως κανένα δικαίωμα να προτάσσουν τις δογματικές και συνεπώς αναπόδεικτες αντιλήψεις, στις οποίες εδράζονται οι θρησκείες, έναντι της δια της επιστημονικής μεθόδου, αποδεδειγμένης αλήθειας!

Δύο χαρακτηριστικά παραδείγματα

Η καθηγήτρια λοιμωξιολογίας στο Πανεπιστήμιο Αθηνών, Ελένη Γιαμαρέλλου, δήλωσε δημοσίως ότι: «Θα κοινωνήσω με πίστη στον Θεό ότι δεν κολλάω, όταν συμμετέχω σε ένα τέτοιο μεγάλο μυστήριο. Σας λέω αυτό που θα κάνω για τον εαυτό μου και το πιστεύω για όλους.» 

Η κ. Γιαμαρέλλου θα πρέπει να διευκρινίσει για το που εδράζει την βεβαιότητα ότι δεν θα «κολλήσει» τον ιό όταν με πίστη στο θεό (της) θα κοινωνήσει; Η πίστη της στα «μυστήρια» συμβαδίζει με την  επιστημονική της ιδιότητα; Με ποιο δικαίωμα προβάλλει τον εφησυχασμό ότι θα είναι χωρίς συνέπειες για όλους, η μίμηση της πράξης της να κοινωνήσει;

Ο καθηγητής του London School of Economics (LSE) Ηλίας Μόσιαλος δήλωσε "Δεν υπάρχει καταγραφή συγκεκριμένης λοίμωξης ή ασθένειας που να προκλήθηκε στα μέλη ποιμνίου αποκλειστικά από τη συμμετοχή στη Θεία Κοινωνία."

Ο κ. Ηλίας Μόσιαλος θα πρέπει να διευκρινίσει σε ποια αρχεία προσέτρεξε για να κάνει αυτή τη δήλωση. Αν αναφέρεται στις προ εικοσαετίας περίπου μελέτες θα πρέπει να λάβει υπόψη του ότι η εκκλησία στο τυπικό της έχει τη μετάληψη των «αχράντων μυστηρίων» πολύ πέραν της εικοσαετίας και σε περιόδους όπου η τήρηση «ιατρικών» αρχείων δεν αποτελούσε πρακτική, ευρέως ακολουθούμενη και ειδικά από ιερείς. Μήπως και αυτή η δήλωση μπορεί να θεωρηθεί καθησυχαστική  και καθώς δεν δημοσιεύονται τα σχετικά στοιχεία, παραπλανητική;

Αντί των «επιστημονικών» αφορισμών, της ασάφειας, των ήξεις αφήξεις, της ακούσιας ή εκούσιας παραπλάνησης, αποδοτικότερη θα ήταν ίσως -για την ενημέρωση μας, η δημοσίευση «διαλόγων» όπου προβάλλεται έστω και ανεπισήμως η επιστημονική απάντηση σε «αυθαίρετη» ας με συγχωρέσει ο κατά τα άλλα αγαπημένος κ. Σταμάτης Κραουνάκης που εν τω μεταξύ «κατέβασε» (αν πράγματι την είχε δημοσιεύσει ο ίδιος) τη σχετική ανάρτηση.

O σχετικός σύνδεσμος από το διαδικτυακό τόπο flash.gr: 

https://www.flash.gr/greece/1576580/koronoios-alitheies-kai-psemata-mia-apantisi-ston-stamati-kranoynaki?fbclid=IwAR3WfuS_cNfVCDUzJrPZDC2WQB5aQQsel5Nn9YDdHqFzu8Inc0_jRlgO5nA   

  

Ελλάδα ή μήπως Ελλαδιστάν 2020;

Ας μην ξανακουστεί κανείς να κατηγορεί τους ταλιμπάν και να χαρακτηρίζει ως θεοκρατικά καθεστώτα τα κυβερνώντα τα κράτη σε -αν ή -ακ, τη Σαουδική Αραβία και άλλα μουσουλμανικά κράτη γιατί έχω ισχυρότατα επιχειρήματα ότι και ευρωπαϊκά κράτη τείνουν προς τη θεοκρατία. Δεν είναι η ανακοίνωση αυτή και μόνο εξοργιστική ως αναχρονιστική, σκοταδιστική και επικίνδυνη αλλά κυρίως η ανοχή της Ελληνικής Δημοκρατίας, της επίσημης πολιτείας δηλαδή, αυτή που σε κάνει να αγανακτείς. Αυτή τη χώρα όμως δεν την κατοικούν μόνο χριστανοταλιμπάν. Ούτε μόνο οι ορθόδοξοι Έλληνες, μετριοπαθείς ή και λιγότερο μετριοπαθείς. Αναμένουμε λοιπόν έστω και επί ματαίω την Ελληνική κυβέρνηση και τον Εθνικό Οργανισμό Δημόσιας Υγείας να τοποθετηθεί ξεκάθαρα επί του Δελτίου Τύπου της "Διαρκούς Ιεράς Συνόδου της Εκκλησίας της Ελλάδος" και να μας προστατεύσει εξαγγέλοντας μέτρα προστασίας για το ΣΥΝΟΛΟ των κατοίκων αυτής της χώρας. ("Πεπλανημένων" και μη.) Η απογευματινή δήλωση του υπουργού Υγείας κ. Κικίλια που κινήθηκε στην "περιφέρεια" της ανακοίνωσης του ιερατείου, δεν εστιάζεται στην ουσία του ζητήματος που ανακύπτει από το δελτίο τύπου της ΔΙΣΕΕ και αποτελεί κίνδυνο για τη δημόσια υγεία. Ο κος Κικίλιας καλεί γενικώς και αορίστως γέροντες και ανήκοντες σε ευπαθείς ομάδες να μένουν στο σπίτι τους ώστε να προστατευτούν. Επαναλαμβάνει δηλαδή κάτι που ίσχυε μέχρι και τη σημερινή του δήλωση. Η εύλογη απορία είναι το αν κινδυνεύει ή όχι το σύνολο των πολιτών από αυτούς που δεν είναι γέροντες και ευπαθείς και μεταλαμβάνουν στις εκκλησίες; Αποφεύγει επιμελώς να αναφερθεί στο Δελτίο και να "καταδικάσει" ευθέως και ευθαρσώς το αυθαίρετο, αντιεπιστημονικό όσο και επικίνδυνο περιεχόμενο του. Όπως πολύ σωστά, δυναμικά «κατέβασαν» την κατασκευασμένη είδηση για τον υποτιθέμενο Ιταλό γιατρό που έδινε συμβουλές έτσι θα έπρεπε να κάνουν επεμβαίνοντας και στη διασπορά επικίνδυνων προτροπών ή καθησυχασμού έστω κι αν αυτές προέρχονται από την εκκλησία της Ελλάδας. Το περιεχόμενο του Δελτίου Τύπου της ΔΙΣΕΕ:

Η Διαρκής Ιερά Σύνοδος της Εκκλησίας της Ελλάδος για το ζήτημα του κορωνοϊού

(9/3/2020).

Η Διαρκής Ιερά Σύνοδος της Εκκλησίας της Ελλάδος, με αίσθημα ευθύνης έναντι του Θεού, της εκκλησιαστικής κοινότητος, αλλά και όσων στέκονται με διάθεση κριτικής ή και αντίθεσης έναντι Αυτής, κατά την σημερινή συνεδρίαση Αυτής συζήτησε, μεταξύ άλλων, και το ζήτημα του νέου κορωνοϊού (Covid-19), για το οποίο έγκαιρα απεστάλη ήδη Εγκύκλιο Σημείωμα προς τις Ιερές Μητροπόλεις της Εκκλησίας της Ελλάδος, σε συνεργασία με τις αρμόδιες Κρατικές Αρχές, με σκοπό την συμβολή της Εκκλησίας στην προσπάθεια για την πρόληψη διασποράς της νόσου, την οποία προκαλεί ο νέος αυτός ιός.

Η Ιερά Σύνοδος κατά την σημερινή συνεδρίαση Αυτής απεφάσισε και πάλι να απευθυνθεί προς τον Ιερό Κλήρο και τον ευσεβή Ορθόδοξο Λαό καί πατρικά να προτρέψει και να επισημάνει τα εξής:

1) Να εντείνουμε όλοι τις προσευχές μας προς τον Νικητή της φθοράς και του θανάτου Κύριο Ιησού Χριστό, ώστε να διαφυλάξει υγιή και ακέραιο τον Λαό Του. Προς τον σκοπό αυτό παρακαλεί τους Σεβασμιωτάτους Μητροπολίτες να συστήσουν στους Εφημερίους, ώστε πριν την Απόλυση της Θείας Λειτουργίας της ερχομένης Β΄ Κυριακής των Νηστειών (15-3-2020), να τελεσθεί Δέηση σε όλους τους Ιερούς Ναούς της Εκκλησίας της Ελλάδος, υπέρ της αποτροπής εξαπλώσεως της νόσου.

2) Να λαμβάνονται όλα τα απαραίτητα μέτρα, κατά τις συστάσεις των αρμοδίων κρατικών Αρχών, προς τον σκοπό της διασποράς του ιού: α) Τακτικό και καλό πλύσιμο των χεριών με σαπούνι. β) Χρησιμοποίηση αντισηπτικών με οινόπνευμα. γ) Τήρηση αποστάσεων από όποιον παρουσιάζει συμπτώματα. δ) Να γίνεται επιμελής καθαριότητα των επιφανειών και σωστός αερισμός των Ιερών Ναών και των λοιπών εκκλησιαστικών χώρων. ε) Προτρέπονται όσοι παρουσιάζουν συμπτώματα ασθενείας, αλλά και όσοι ανήκουν στις υγειονομικώς ευπαθείς ομάδες, πάσχοντες από αναπνευστικά προβλήματα ή σακχαρώδη διαβήτη ή καρδιαγγειακά νοσήματα, ως και οι ανοσοκατεσταλμένοι, να αποφύγουν προσωρινώς την έξοδο από την οικία τους, εάν δεν είναι απολύτως απαραίτητο, να είναι ακόμη πιο προσεκτικοί στην σχολαστική υγιεινή και καθαριότητα, να αποφύγουν τους χώρους μαζικής συναθροίσεως καθώς και τους ασπασμούς και εναγκαλισμούς, χάριν της προστασίας της υγείας των ιδίων αλλά και των αδελφών τους. στ) Όποιος παρουσιάζει συμπτώματα να επικοινωνεί με την τηλεφωνική γραμμή 1135, η οποία επί 24ώρου βάσεως θα παρέχει πληροφορίες σχετικά με τον νέο κορωνοϊό.

Προς τον σκοπό της ενημέρωσης του πιστού λαού, η Ιερά Σύνοδος απεφάσισε την εκτύπωση ειδικού ενημερωτικού φυλλαδίου με τις παραπάνω οδηγίες και την διανομή του στους Ιερούς Ναούς.

3) Για τα μέλη της Εκκλησίας, η προσέλευση στην Θεία Ευχαριστία και η κοινωνία από το Κοινό Ποτήριο της Ζωής, ασφαλώς και δεν μπορεί να γίνει αιτία μετάδοσης ασθενειών, γιατί οι πιστοί όλων των εποχών, γνωρίζουν ότι η προσέλευση στη Θεία Κοινωνία, ακόμη και εν μέσω πανδημίας, συνιστά αφ᾿ ενός μια έμπρακτη κατάφαση αυτοπαράδοσης στον Ζώντα Θεό, και αφ᾿ ετέρου τρανή φανέρωση αγάπης, η οποία κατανικά κάθε ανθρώπινο και ίσως δικαιολογημένο φόβο: «φόβος δεν υπάρχει στην αγάπη, αλλά η τέλεια αγάπη διώχνει τον φόβο» (Α΄ Ἰωάν. 4, 18). Τα μέλη της Εκκλησίας γνωρίζουν ότι η κοινωνία, δηλαδή η σχέση, είναι καρπός αγάπης και άθλημα ελευθερίας, ακριβώς γιατί αγνοεί την καχυποψία, τις επιφυλάξεις, τους φόβους.

Οι συζητήσεις και οι απόψεις που ακούγονται τις τελευταίες ημέρες για το όλο ζήτημα, ακόμη και για ενδεχόμενη απαγόρευση της Θείας Ευχαριστίας, ξεκινούν από διαφορετική αφετηρία και έχουν διαφορετική προσέγγιση. Όσοι προσέρχονται «μετά φόβου Θεού, πίστεως και αγάπης» και απολύτως ελεύθερα χωρίς κανένα δυναστικό καταναγκασμό, κοινωνούν το Σώμα και το Αίμα του Χριστού, που γίνεται «φάρμακο αθανασίας», «εις άφεσιν αμαρτιών και εις ζωήν αιώνιον».

Όλοι αυτοί οι πιστοί, ο ευσεβής και γεμάτος αγάπη ορθόδοξος Λαός, και ο ευαγής Ιερός Κλήρος που μέσα από την θεία Κοινωνία εκφράζουν την αγάπη τους και την δίψα τους για ζωή και σχέση, το ελάχιστο που δικαιούνται από τους συμμετέχοντες στον δημόσιο διάλογο είναι ο σεβασμός προς την πίστη τους και την επιλογή τους αυτή, να αγαπούν χωρίς φόβο και ανασφάλεια. Χωρίς να καταδικάζουμε κανέναν για τον φόβο και την ανησυχία του, ομολογούμε ότι όλοι οι πιστοί, επιτελώντας το χρέος της εν ελευθερία αγάπης μας, θα εξακολουθήσουμε στις Ορθόδοξες Εκκλησίες μας να λειτουργούμε και να κοινωνούμε, έχοντας την βεβαιότητα ότι κοινωνούμε στη Ζωή και στην αθανασία.


Εκ της Ιεράς Συνόδου της Εκκλησίας της Ελλάδος

Ζήτω η Ελλάς!

Εντάξει λοιπόν! Να δεχτώ ότι αυτοί πήγανε στους «Άγιους» τόπους αλλά ο θεός τους για κάποιο ακατανόητο λόγο που αφορά αυτούς κι αυτόν μόνο, δεν είπε μια κουβέντα, δεν μεσολάβησε με κάποιο τρόπο στον ιό να δείξει μια κάποια ανοχή και έτσι αρρωστήσανε! (Για τους δοκιμάσει ίσως είναι μία …λογική(!) ερμηνεία.) Αυτός ο διάλογος όμως που έχει ανοίξει σχετικά με θείες κοινωνίες και άλλα τέτοια, εκτός του ότι είναι πέρα για πέρα παράλογος, αποδεικνύει ότι το κράτος μας όχι μόνο κοσμικό δεν είναι και δεν πρόκειται να γίνει με ειρηνικό τρόπο -If you know what I mean- αλλά βαθύτατα σκοταδιστικό. Θα πει κανείς: Τώρα περιμέναμε για να το διαπιστώσουμε αυτό; Όχι αλλά …τσούζει κάθε φορά που επιβεβαιώνεται και ειδικά τώρα σε στιγμές που η πρόληψη είναι όχι απλώς αναγκαία αλλά επιβάλλεται! Εντάξει λένε ο μαυροφορούντες χρυσοποίκιλτοι, αυτός που θέλει να κοινωνήσει να το κάνει! Είναι λένε, προσωπικό ζήτημα, είναι ζήτημα πίστης και δεν μπορούμε να το αμφισβητήσουμε. Πάει λοιπόν αυτός που δεν πρέπει να τον αμφισβητήσουμε, κολλάει ένα κορονοϊό να -μετά συγχωρήσεως και στις κοινωνικές του συναναστροφές διασπείρει τον ιό σε απίστευτα νούμερα όπως συνέβη και με τους πιστούς των «Αγίων» τόπων. Τους υπόλοιπους πιστούς ή τους απίστους που δεν κοινώνησαν ποιος τους προστατεύει; Η πίστη του θεού; Ή δεν χωράμε εμείς στην επικράτεια; Και ενώ το κράτος όχι μόνο δεν παρεμβαίνει να αναγκάσει ιερείς και δεσποτάδες να γίνουν λιγότερο δογματικοί(!) και να αντιληφθούν ότι ζούμε στο 2020 και όχι στο 1453, έρχεται και παρακολουθεί ως χάχας την όλη συζήτηση χωρίς να παρεμβαίνει. Και ενώ σχολεία, πανεπιστήμια ακόμα και νοσοκομεία κλείνουν ενώ άλλα καταργούν τα επισκεπτήρια, η επίσημη Ελλάς νεκρική σιωπή για τους κινδύνους. Μην τυχόν και διαταράξει τις σχέσεις της κοσμικής με τη θεϊκή εξουσία. Πότε θα παρθούν αυστηρά μέτρα πρόληψης; Όταν περνάει το κάρο να μαζεύει πτώματα μάλλον θα έχουμε αργήσει λίγο! Μόνο στα καρναβάλια υπάρχει κίνδυνος λόγω συγχρωτισμού, δεν υπάρχει στις εκκλησίες, δεν υπάρχει στο κρασί με τα ψίχουλα; Και αν δεν υπάρχει γιατί τα μωρά (ταλιμπανισμός) κοινωνούν πρώτα, ακόμα και σε φυσιολογικές συνθήκες; Θα μου πεις υπάρχει και το Βυζαντινόν της οικογενείας Τελοπόν του αντ’ αυτής (της ΧΑ) ηγέτου, που μας απαλλάσσει από τους κορονοϊούς. Παίρνεις ένα Βυζαντινόν (δεν ξέρω αν βγαίνει και σε υπόθετο γι αυτούς που δεν μπορούν να αλειφτούν) και μην τον είδατε τον ιό! Αυτό τον καιρό πλάκα-πλάκα η προτροπή «Για του Χριστού την Πίστη την Αγία και της Πατρίδος την Ελευθερία» έχει πλήρη εφαρμογή. Το πρώτο μέρος της προτροπής με την ευκαιρία του κορονοϊού και το δεύτερο για τα παλληκάρια μας και τους βιτζιλάντε του Έβρου.

Ζήτω η Ελλάς και πάλι για να μην ξεχνιόμαστε!

«Υπεράσπιση των συνόρων από εισβολείς κατά τους νεότερους χρόνους.»

Το αφήγημα για τα 200 χρόνια της ύπαρξης του Ελληνικού κράτους ανανεώνεται με νέο κεφάλαιο. Στην κεφαλίδα γράφει: «Υπεράσπιση των συνόρων από εισβολείς κατά τους νεότερους χρόνους.» Από κάτω αναφέρονται όλες οι προσπάθειες των ηρωικώς αμυνόμενων και τα αποτελέσματα τους ενώ ειδική μνεία γίνεται στον Ερντογάν και την αήθη προσπάθειά του να χαρακτηρίσει την Ελλάδα κράτος δολοφόνο. Δεν παραλείπεται επίσης και ο χαρακτηρισμός ως εχθρών του έθνους, αυτών που διερωτώνται, αμφισβητώντας την ειλικρίνεια των κυβερνητικών ανακοινώσεων. Το κείμενο συνοδεύουν φωτογραφίες από το Αιγαίο και τις απωθητικές ενέργειες των ακτοφυλάκων αλλά και τη δράση παραστρατιωτικών βιτζιλάντε στον Έβρο που χαρακτηρίζονται εμφατικά με λατινικούς χαρακτήρες ως Fake News ή επί το ελληνικότερον κατασκευασμένες ειδήσεις! Ειδικώς για το περιστατικό Push Back στο Αιγαίο αναφέρεται ότι ο Ερντογάν και οι επιτελείς της τουρκικής προπαγάνδας έχουν προταθεί για Όσκαρ ειδικών εφέ!

Όχι στο όνομα μου η Ελλάδα τους!

Αν αναζητάτε να βρείτε την Ελλάδα τους, δεν θα τη βρείτε στις παρελάσεις. Μην την ψάξετε στις δοξολογίες για τους ηρωικώς πεσόντες. Δεν περιέχεται στους δικανικούς για την εθνική ομοιογένεια και το άτρωτο εθνικό μας φρόνημα. Ούτε στα βιβλία της ιστορίας και τις ηρωικές διηγήσεις. Δεν βρίσκεται ούτε στους στίχους του εθνικού ύμνου και του Τη Υπερμάχω στρατηγώ που τους κάνει να ριγούν. Όσο κι αν το θέλετε δεν αναφέρεται στους δοξαστικούς των γιορτασμών για τα 200 χρόνια του κράτους και την εθνική παλιγγενεσία. Δεν βρίσκεται στις μνήμες για τα ένδοξα παρελθόντα. Στις κολώνες των αρχαίων ναών και τα ψηλά καμπαναριά. Είναι η ίδια η Ελλάδα τους με την Ελλάδα των μνημονίων και της εθνικής φτώχειας και υποτέλειας. Η Ελλάδα τους, τώρα όμως οπλίζει κάλυκες στον Έβρο. Αναπνέεται στα δακρυγόνα που εκσφενδονίζονται κατά των δύσμοιρων που ο Ερντογάν στοιβάζει στα σύνορα. Είναι στο στόμα του Ελληναρά που κραυγάζει ότι δεν είναι ο σύντροφος της εγκύου στο φουσκωτό των προσφύγων. Βγαίνει από την «πέτσινη» χοντρή που τους φωνάζει να φύγουν χωρίς να μπαίνει στο κόπο να απαντήσει στο: Να πάνε που; Η Ελλάδα τους κατοικεί στην ψυχή αυτής που ξεστομίζει: «Δικά τους είναι τα μωρά όχι δικά μας.» Η Ελλάδα τους βρίσκεται στο Αιγαίο εν πλω με το ΛΣ 605 και στα χέρια των λιμενικών που προσπαθούν όπως φαίνεται τουλάχιστον να τους …«απωθήσουν.» Τι θέλει άραγε η Ελλάδα τους όταν φορώντας το εθνόσημο εκθέτει σε κίνδυνο πνιγμού τους επιβαίνοντες στο φουσκωτό και πυροβολεί στο νερό; Η Ελλάδα τους βρίσκεται έξω από τα στρατόπεδα της εξαθλίωσης και τρώει σουβλάκια. Στους θιασώτες της "λύσης" των κλειστών στρατοπέδων συγκέντρωσης. Η Ελλάδα τους κατοικοεδρεύει στα ερτζιανά και τα χαζοκούτια που στο σύνολο τους σχεδόν, εξυμνούν αυτούς που φυλάνε τάχατες Θερμοπύλες και βλογάνε τις αποστολές μπισκότων και νερού στα «παλληκάρια» μας. Η Ελλάδα τους κρύβεται στην ανοχή των πολλών. Στον εθνοπαντελισμό του «εμείς κι αυτοί» και στο μίσος για τον άλλο. Η Ελλάδα τους φοβάται τη διάβρωση του πολιτισμού της όπως το παιδί που κρύβει το γλειφιτζούρι του για να μην του το πάρουν. Η Ελλάδα τους εμπεριέχεται στη φράση: «Να τους πάρετε σπίτια σας.» Αυτή είναι η Ελλάδα τους που δεν σώζεται με την υποτέλεια και τις εκκλήσεις για «εθνική ενότητα» εναντίον κάποιου φανταστικού «εχθρού.» Πόση ομόψυχη ενότητα μπορεί να ντύσει το τέρας της «εθνικής» μας αλλοτρίωσης που ικετεύει για τη διεθνοποίηση της απανθρωπιάς και αποζητά την έγκριση του πορτοκαλί διαβολικά καλού; Η Ελλάδα μου δεν είναι στην ατζέντα των επισκέψεων του πρωθυπουργού που στη συνοδεία γερακιών συντηρεί το πρόβλημα. Η Ελλάδα τους που χωράει κάτω από τις Νατοϊκές και ευρωπαϊκές ομπρέλες δεν είναι η δική μου η Ελλάδα. Ευτυχώς όμως η Ελλάδα μου δεν ήταν ποτέ μία!