Το γεγονός ότι η φράση «μας χωρίζει, εμάς των λαών και των ηγεσιών του κόσμου, τεράστιο χάσμα» χρησιμοποιείται στερεοτυπικώς, δεν της αφαιρεί καθόλου από την ουσία και την αλήθεια που «περιέχει.» Θα αναρωτηθεί κάποιος -τάχατες καλόπιστος, εάν είναι κατάλληλη αυτή η ώρα, για να γίνονται τέτοιες διαπιστώσεις; Η απάντηση είναι αβίαστα: Βεβαίως! Όχι μόνο το «τάιμινγκ» είναι το καταλληλότερο αλλά επιβάλλεται σ’ αυτή τη συγκυρία να αναθεωρήσουμε, ανανεώνοντας την ματιά μας για την «κατάντια» αυτού του κόσμου. Κι αν παρ’ ελπίδα, αναρωτηθούμε σε ποιόν θα χρεώσουμε την ευθύνη γι’ αυτή την κατάσταση, η απάντηση είναι: -Είναι εξ ολοκλήρου δική μας! (Όχι βεβαίως ως την ατομική ευθύνη που μας προσάπτουν σήμερα.) Προφανώς είναι κατάντια να «διαπραγμα τευόμαστε», συνθήκες και όρους ασφάλειας και υγιεινής διαβίωσης στις κοινωνίες μας. Συνθήκες που θα έπρεπε να έχουν κατακτηθεί. Να έχουν επανακτηθεί καλύτερα καθώς σε κάποιες χώρες κάποτε ήταν δεδομένες. (Άστο αυτό όμως, θα κακοφανεί σε κάποιους.) Συνθήκες αυτονόητες, όπως η αξιοποίηση της ανθρώπινης σοφίας, των επιστημών και της τεχνολογίας για την υπηρέτηση των ζωών μας δεν θα έπρεπε να είναι αντικείμενο διαπραγμάτευσης. Θα έπρεπε να είναι δεδομένες. Πόσο δεδομένη είναι όμως η ζωή μας σε ένα σύστημα όπου το κέρδος είναι ο οδηγός. Το κέρδος από την νοσηλεία, το κέρδος από τη θεραπεία, το κέρδος από το υπερτιμολογημένο οινόπνευμα και τη μάσκα, το κέρδος από το αν θα επανενταχθείς στο σύστημα καπιταλιστικής παραγωγής και το κέρδος ποιος θα σε ενταφιάσει εν τέλει. Κι όλα αυτά, μέσα σε κλίμα δημοκρατίας όπου καλλιεργείται και δυστυχώς καρποφορεί η αντίληψη ότι «είναι για το καλό σου να σιωπάς.» Όπου το "πες μας την εναλλακτική" ή το "τον είδαμε και το σοσιαλισμό σας" έχει την τιμητική του ως επιχείρημα. Όπου έχεις πειστεί ότι δεν γίνεται αλλιώς. Όπου έχεις κάνει πράξη το «εντάξει όλα αυτά αλλά εγώ θα αλλάξω τον κόσμο;» Διότι αν το πεις αυτό, αν αποδεχτείς αυτή τη λογική, αν προσθέσεις και το "βολικό" και δικαιολογημένο φόβο
Θα αποδεχτείς ότι πρέπει να πεθάνεις από τον πυρετό περιμένοντας τον ΕΟΔΥ που θα σου δώσει το ΟΚ να πας νοσοκομείο, αν στο δώσει.
Θα αποδεχτείς ότι πρέπει να είσαι ευγνώμων που είσαι κάτω από 50 αν είσαι ώστε να επιλέξουν οι λίγοι που θα σε φροντίσουν το εάν θα επιζήσεις ή όχι.
Θα αποδεχτείς το θάνατο της 90χρονης μάνας σου στο κρεβάτι της εντατικής γιατί υπάρχει ουρά.
Θα αποδεχτείς να κυκλοφορείς με δελτίο ενώ τα παράθυρα «μόλυνσης» είναι τόσα πολλά που σούρχεται να γελάς για να μην κλάψεις.
Θα αποδεχτείς τον κίνδυνο να μολυνθείς λοιπόν όταν παστωμένος ως σαρδέλα θα ταξιδέψεις με το λεωφορείο για να πας να εργαστείς, στοιβαγμένος ως σαρδέλα παρομοίως, στο call center.
Θα αποδεχτείς ότι με δυο γλώσσες και πτυχίο ΑΕΙ είναι η μόνη σου διέξοδος να πουλάς ρεύμα.
Θα αποδεχτείς τις μειώσεις των μισθών και τις μαζικές απολύσεις.
Θα αποδεχτείς την ερώτησή που σου προξενεί η ανακοίνωση του ΕΟΔΥ που σε προτρέπει να είσαι σε επαφή με το γιατρό σου. Με ποιο γιατρό; Εδώ τα 450 δεν φτάνουν ούτε για το νοίκι!
Θα αποδεχτείς το τεστ για τον ιό ως είδος πολυτελείας έστω κι αν αυτό αφορά τους υγιειονομικούς που επιβάλλεται να το κάνουν.
Θα αποδεχτείς ότι η επίταξη πλήττει την "ελεύθερη" οικονομία τους αλλα στο τέλος αν δεν γίνει θα σε σκοτώσει
Θα αποδεχτείς ότι θα εκτεθείς στον κίνδυνο πολλές φορές γιατί το μεροδούλι σου δεν φτάνει να γεμίσεις 4 καρότσια και να στοιβάξεις 10 κούτες κωλόχαρτα στο μπαλκόνι. Μα ποιο μπαλκόνι; Το διαμέρισμα που νοικιάζεις είναι εσωτερικό και δεν έχει μπαλκόνι. Και τι θα το κάνεις το παιδί, τόσες μέρες στο δυάρι;
Θα το αποδεχτείς κι αυτό! Γιατί έχεις πειστεί! Όχι λες μέσα σου, θα τους μαυρίσω στις εκλογές. Δεν σου περνάει καν από το μυαλό ότι κάτι πρέπει να αλλάξεις. Όχι να αλλάξει! ΝΑ ΑΛΛΑΞΕΙΣ! Διότι αν δεν το αλλάξεις θα μεταλλαχτείς περισσότερο ως νάσαι ιός. Θα σε μεταλλάξει το σύστημα ώστε να βολεύεις και να υπηρετείς αποδοτικότερα τα συμφέροντά του. Θα σε μεταλλάξει να κοιτάς για πάντα την Ευρώπη που σε φτύνει ενώ αναρωτιέται γελώντας, λέγοντας σου: «Νότιε βλάκα δεν διάβασες ούτε τις οδηγίες χρήσης ούτε το καταστατικό!» Οι εκλογές που νομίζεις ότι θα σε βγάλουν κάποια στιγμή από το λάκκο, σε βάζουν βαθύτερα μέσα. Προπέτασμα είναι, προπέτασμα καπνού που δυστυχώς σε τυφλώνει, που αποδίδει τα μάλα για τους εξουσιαστές και όχι κυβερνώντες όπως σε μάθανε να τους ονομάζεις! Το τέλειο άλλοθι με άλλα λόγια για να εφαρμόζουν πολιτικές που όχι μόνο δεν υπηρετούν το συμφέρον των πολλών αλλά λειτουργούν εχθρικά ενάντια στους πολλούς. Όπου πολλοί, στη συγκυρία βάλε τα εκατομμύρια των πολιτών που πειθαρχώντας στα μέτρα περιορισμού της εξάπλωσης της ασθένειας, παραμένουν σε αντιφατική καραντίνα ελευθερίας. Δεν λένε οι φιλελέδες για ευκαιρίες που γεννιούνται μέσα στις κρίσεις; Δίκιο έχουν: Να η ευκαιρία! Μια καλή αφορμή ο Κόβιντ 19 λοιπόν για να αναθεωρήσουμε τη σχέση μας με την «εξουσία.» Μην το υποτιμάς. Είναι χρέος. Όσο βαρύγδουπο κι αν ακούγεται αυτό! Είναι χρέος στους εαυτούς μας και τις γενιές που έρχονται. Και έχουμε πολύ καραντίνικο χρόνο μπροστά μας να το σκεφτούμε!
Θα αποδεχτείς ότι πρέπει να πεθάνεις από τον πυρετό περιμένοντας τον ΕΟΔΥ που θα σου δώσει το ΟΚ να πας νοσοκομείο, αν στο δώσει.
Θα αποδεχτείς ότι πρέπει να είσαι ευγνώμων που είσαι κάτω από 50 αν είσαι ώστε να επιλέξουν οι λίγοι που θα σε φροντίσουν το εάν θα επιζήσεις ή όχι.
Θα αποδεχτείς το θάνατο της 90χρονης μάνας σου στο κρεβάτι της εντατικής γιατί υπάρχει ουρά.
Θα αποδεχτείς να κυκλοφορείς με δελτίο ενώ τα παράθυρα «μόλυνσης» είναι τόσα πολλά που σούρχεται να γελάς για να μην κλάψεις.
Θα αποδεχτείς τον κίνδυνο να μολυνθείς λοιπόν όταν παστωμένος ως σαρδέλα θα ταξιδέψεις με το λεωφορείο για να πας να εργαστείς, στοιβαγμένος ως σαρδέλα παρομοίως, στο call center.
Θα αποδεχτείς ότι με δυο γλώσσες και πτυχίο ΑΕΙ είναι η μόνη σου διέξοδος να πουλάς ρεύμα.
Θα αποδεχτείς τις μειώσεις των μισθών και τις μαζικές απολύσεις.
Θα αποδεχτείς την ερώτησή που σου προξενεί η ανακοίνωση του ΕΟΔΥ που σε προτρέπει να είσαι σε επαφή με το γιατρό σου. Με ποιο γιατρό; Εδώ τα 450 δεν φτάνουν ούτε για το νοίκι!
Θα αποδεχτείς το τεστ για τον ιό ως είδος πολυτελείας έστω κι αν αυτό αφορά τους υγιειονομικούς που επιβάλλεται να το κάνουν.
Θα αποδεχτείς ότι η επίταξη πλήττει την "ελεύθερη" οικονομία τους αλλα στο τέλος αν δεν γίνει θα σε σκοτώσει
Θα αποδεχτείς ότι θα εκτεθείς στον κίνδυνο πολλές φορές γιατί το μεροδούλι σου δεν φτάνει να γεμίσεις 4 καρότσια και να στοιβάξεις 10 κούτες κωλόχαρτα στο μπαλκόνι. Μα ποιο μπαλκόνι; Το διαμέρισμα που νοικιάζεις είναι εσωτερικό και δεν έχει μπαλκόνι. Και τι θα το κάνεις το παιδί, τόσες μέρες στο δυάρι;
Θα το αποδεχτείς κι αυτό! Γιατί έχεις πειστεί! Όχι λες μέσα σου, θα τους μαυρίσω στις εκλογές. Δεν σου περνάει καν από το μυαλό ότι κάτι πρέπει να αλλάξεις. Όχι να αλλάξει! ΝΑ ΑΛΛΑΞΕΙΣ! Διότι αν δεν το αλλάξεις θα μεταλλαχτείς περισσότερο ως νάσαι ιός. Θα σε μεταλλάξει το σύστημα ώστε να βολεύεις και να υπηρετείς αποδοτικότερα τα συμφέροντά του. Θα σε μεταλλάξει να κοιτάς για πάντα την Ευρώπη που σε φτύνει ενώ αναρωτιέται γελώντας, λέγοντας σου: «Νότιε βλάκα δεν διάβασες ούτε τις οδηγίες χρήσης ούτε το καταστατικό!» Οι εκλογές που νομίζεις ότι θα σε βγάλουν κάποια στιγμή από το λάκκο, σε βάζουν βαθύτερα μέσα. Προπέτασμα είναι, προπέτασμα καπνού που δυστυχώς σε τυφλώνει, που αποδίδει τα μάλα για τους εξουσιαστές και όχι κυβερνώντες όπως σε μάθανε να τους ονομάζεις! Το τέλειο άλλοθι με άλλα λόγια για να εφαρμόζουν πολιτικές που όχι μόνο δεν υπηρετούν το συμφέρον των πολλών αλλά λειτουργούν εχθρικά ενάντια στους πολλούς. Όπου πολλοί, στη συγκυρία βάλε τα εκατομμύρια των πολιτών που πειθαρχώντας στα μέτρα περιορισμού της εξάπλωσης της ασθένειας, παραμένουν σε αντιφατική καραντίνα ελευθερίας. Δεν λένε οι φιλελέδες για ευκαιρίες που γεννιούνται μέσα στις κρίσεις; Δίκιο έχουν: Να η ευκαιρία! Μια καλή αφορμή ο Κόβιντ 19 λοιπόν για να αναθεωρήσουμε τη σχέση μας με την «εξουσία.» Μην το υποτιμάς. Είναι χρέος. Όσο βαρύγδουπο κι αν ακούγεται αυτό! Είναι χρέος στους εαυτούς μας και τις γενιές που έρχονται. Και έχουμε πολύ καραντίνικο χρόνο μπροστά μας να το σκεφτούμε!
