Επειδή όμως ποσώς, προσωπικώς μ’ ενδιαφέρει η ταξική διαστρωμάτωση των «κοινωνιών» των πεταλίδων ή το πόσο αντιλαμβάνονται την νομοτελειακή προοπτική της επανάστασης, ο λόγος για τις ερωτήσεις που απηύθυνε στη χθεσινή εκπομπή του ο δημοσιογράφος Κουβαράς όπου καλεσμένος ήταν ο ΓΓ της ΚΕ του ΚΚΕ, Δημήτρης Κουτσούμπας.
Ο δημοσιογραφικός λόγος σε μία συνέντευξη μπορεί να έχει ένα μόνο στόχο. Με τις ερωτήσεις του ο δημοσιογράφος να επιδιώξει, εντός του κλίματος που θα «χτίσει,» να επιτύχει να «ξεδιπλωθούν» οι σκέψεις του συνεντευξιαζόμενου, να προκαλέσουν αρχικώς το ενδιαφέρον και στη συνέχεια να προβληματίσουν τον ακροατή. Εκεί σταματά εν πολλοίς, ο ρόλος του δημοσιογράφου και τη σκυτάλη θα πάρει ο «καλεσμένος» που θα πείσει με τις τοποθετήσεις του ή το αντίθετο.
Αυτό βέβαια προϋποθέτει ότι ο στην περίπτωση μας τηλεθεατής, με βάση πάντα τις ερωτήσεις του δημοσιογράφου θα καλλιεργήσει το ενδιαφέρον, που μπορεί αρχικά να μην υπάρχει και με βάση αυτά που λέγονται, τη διάθεση αλλά και την «προσμονή» να πάρει απαντήσεις που ενδεχομένως και ο ίδιος θα έκανε, στον συνεντευξιαζόμενο.
Η χθεσινή συνέντευξη από δημοσιογραφικής πλευράς δεν απείχε διόλου των στερεοτυπικών συνεντεύξεων αυτού του τύπου.
Όχι μόνο δεν είχε αυτά τα χαρακτηριστικά που προαναφέραμε αλλά κινήθηκε στον ίδιο ρυθμό και περιεχόμενο, με πολλές άλλες συνεντεύξεις που γίνονται στα στελέχη του ΚΚΕ όπου ο «δημοσιογραφικός» στόχος είναι φευ «να τους στριμώξουμε.»
Ας παραδεχτούμε ότι οι ερωτήσεις τόσο της αρχής της εκπομπής όπου ο Γραμματέας και ο δημοσιογράφος περπατούν με φόντο την προτομή του Λένιν στον Περισσό όσο και η συνέχεια κινούνταν εντός αυτού του πλαισίου.
Από την απλότητα του λόγου του ΓΓ που τονίστηκε από τον δημοσιογράφο με εμφανή πρόθεση υποτίμησης (τρομάρα τους) του λόγου των κομμουνιστών, τη δήθεν μη απήχηση των θέσεων του ΚΚΕ στη νεολαία, την χιλιοειπωμένη απουσία πρότασης εξουσίας του κόμματος, την απλή αναλογική μέχρι και τη θέση του κόμματος για τις συμμαχίες με δυνάμεις του «προοδευτικού χώρου.»
Άμα βρείτε μία συνέντευξη όπου να μην έχουν γίνει αυτές οι «ερωτήσεις» τι να πω, κερδίζετε την εκτίμησή μου, αν τη θέλετε. ‘Έχω με σιγουριά καταλήξει πλέον ότι δεν είναι ξύλινος ο λόγος του ΚΚΕ (αυτό έλειπε) αλλά ο λόγος αυτών που αναφέρονται σ΄ αυτό.
Μπορεί με τις θέσεις του ΚΚΕ να μη συμφωνεί ο δημοσιογράφος αλλά με τις «τεμπέλικες» δημοσιοϋπαλληλικές ερωτήσεις του, το μόνο που πέτυχε ήταν να δοθεί η ευκαιρία στον Γραμματέα να επαναλάβει με εξαιρετικό είναι αλήθεια τρόπο για άλλη μία φορά τις θέσεις του κόμματος.
Η κορωνίδα των ερωτήσεων όμως, η δεσπόζουσα το τελευταίο διάστημα, ήταν το εάν η Ρωσία ήταν επιτιθέμενη ή όχι. Οι αστοί δημοσιογράφοι αλλά και οι σχολιαστές κάθε είδους, αρέσκονται να επαναλαμβάνουν αυτή τη δήθεν ερώτηση-πλατφόρμα. Σκοπός τους μπας και σπάσει ο διάολος το πόδι του και με βάση την ηθική (τους) στριμωχτεί το ΚΚΕ και χαρακτηρίσει τον πόλεμο κάπως αλλιώς εκτός από ιμπεριαλιστικό.
Δεν έχει κανένα νόημα να επαναλάβω την απάντηση του Γραμματέα αλλά τι είναι αυτό που δεν θέλουν να καταλάβουν ή για να το θέσω διαφορετικά τι είναι αυτό που δεν τους συμφέρει να παραδεχτούν ότι καταλαβαίνουν;
Όπως έγραψα σε μια διαδικτυακή φίλη αν υπήρχε τρόπος να ακούω μόνο το Γραμματέα και όχι τις ερωτήσεις του δημοσίου υπαλλήλου θα το έκανα!
Άντε και για να μην το παραβλέψω και τον Κορακάκη στο κλείσιμο.
