Γράφει καλά, δεν λέω. Οξυδερκής, άμεση, γλαφυρή, ρηξικέλευθη! Θα ‘πρεπε να τη χαρακτηρίζει αυτό. Βέβαια το να γράφεις καλά και να γράφεις ανιστόρητες χιλιοειπωμένες μπούρδες δεν έχει νόημα.
Εάν μ’ αυτά που σκαρφίζεσαι και τις νοηματικές ταρζανιές σου, φτάνεις και ξεπερνάς το όριο του γραφικού εκτός από το να αυτοχαρακτηρίζεσαι φανερώνεις κιόλας την αφετηρία και το σκοπό σου. Αυτό θυμίζει κάποιες παλιές εποχές όταν αυτή και οι όμοιοι της κάθονταν σ’ ένα σαλόνι και με ύφος επαΐοντα έκριναν, αφ’ υψηλού, το λαϊκό κίνημα και τα «λάθη» του. Με τα «επιχειρήματά» τους, προκαλούσαν ζημιά από την οποία δεν έχουμε ακόμα ανακάμψει.
Μ’ αυτή τη λογική γράφει η εθνική μας Έλενα και φτάνει μέχρι εκεί.
Μία καλή μπουρδολόγος αλλά και σουπιά που όταν τα πράγματα είναι ολοφάνερα και η λαϊκή κρίση και η εξαγωγή συμπερασμάτων «διευκολύνεται,» ρίχνει μελάνι ώστε να μην αποτυπώνεται η συγκυρία και η πραγματικότητα, να κρύβεται τεχνηέντως το «ίδιον όφελος» και να υπερ-προβάλλεται ο με την καλή της πένα ανούσιος μεγαλοστομικός εντυπωσιασμός. Επί της ουσίας τίποτα!
