Πήγε στη Λαμία και αντί με σκυμμένο το κεφάλι να «δικαιολογήσει» αν αυτό είναι ανθρωπίνως δυνατό, όχι τίποτε άλλο, παρά μόνο τη «διαβολική καλοσύνη» του Τραμπ που ξεστόμισε, σήκωσε το μπόι του (πόσο μπόι μπορεί να έχει ένας συμβιβασμένος;) και τόλμησε να χρησιμοποιήσει συνειρμούς που αναπόφευκτα έρχονται στο νου όταν μιλάμε για «ομιλία στη Λαμία».(Αλήθεια έχει διαβάσει το λόγο του Άρη;) Επιβεβαιώνει, με τη στάση του ότι πιστεύει ότι το να μιλάς εξ ονόματος των πολλών και να προβάλλεις ότι είσαι ένας από τους πολλούς, είναι γι αυτόν και το κόμμα του ένα επικοινωνιακό εργαλείο για χρήση σε προεκλογικούς αγώνες. Τόλμησε να οικειοποιηθεί για άλλη μια φορά, το όνομα της Αριστεράς. Να υπονοήσει ότι η «αριστερά» του «κρατά» το ηθικό πλεονέκτημα για να το χρησιμοποιεί στις θεατρινίστικες εξάρσεις του «εναντίον» του συνεπούς εκπροσώπου της αστικής τάξης, Κυριάκου, προς άγραν ψήφων. Κάποιος ας του πει ότι ο Άρης και μπόι είχε και ανάστημα είχε κι η σύγκριση μαζί του, μόνο θλίψη και οργή προκαλεί. Ας σταματήσει επιτέλους ο πρωθυπουργός να παριστάνει το λαοπρόβλητο ηγέτη. Δεν είναι παρά τις περί του αντιθέτου προσπάθειες τόσο του ίδιου όσο και του επικοινωνιακού του επιτελείου! Να σταματήσει να οικειοποιείται την ιστορία, το λόγο και τους τίμιους αγώνες του λαού μας στην προσπάθεια να κρατηθεί στην εξουσία . Οι κυβερνώντες απεγνωσμένα «εκμεταλλεύονται» την εικόνα και την κάνουν παντιέρα και ισχυρό σύμβολο ταξικών καταβολών και ενδιαφέροντος για το πώς περνάει «ο κόσμος που απέμεινε να υποφέρει μετά τα μνημόνια» κάτι που απορυθμίζει τον κιρκάδιο ρυθμό του ηγέτη μας. Η φωτογραφία στην πρύμνη του δανεικού κότερου, ( μην την ξεχνάμε) όπου κατά τον κυβερνητικό εκπρόσωπο, δικαιούται ο πρωθυπουργός μας να βρίσκεται επειδή τον κούρασε η εξουσία ή το πλασάρισμα του ως λαοπρόβλητου ηγέτη των «πολλών» είναι τόσο αντιφατική όσο το να βλέπαμε τον Κούλη με δεμένο στα μαλλιά μαντήλι να παρκάρει το zundapp του και να συναγελάζεται με εργάτες μετάλλου, λύνοντας το ταπεράκι του από τη σχάρα. Επειδή, οι κατ επίφαση έχοντες το ηθικό πλεονέκτημα της αριστεράς, λες κι είναι …γραβάτα να την πετάς κατά το δοκούν, έχουν χάσει το μπούσουλα, καλό θα είναι να είναι προσεκτικότεροι. Επειδή η εικόνα με τα αντίστοιχα νοήματα που μεταφέρουν οι ολιγοήμερες διακοπές στο κότερο ή η παρουσία του πρωθυπουργού μέσα σε προεκλογικές δήθεν λαοθάλασσες -να τον φιλούν γιαγούλες και να βγάζει selfies με κοπελλίτσες- δεν συνάδει με την εικόνα της σεμνής (επικοινωνιακά) κατάθεσης ως φόρου τιμής, του γαρίφαλου στο σκοπευτήριο της Καισαριανής ας είναι οι κυβερνώντες «αριστεροί», τουλάχιστον συνεπείς -έστω μόνο στο κατ’ ελάχιστον- στο επίπεδο της «επικοινωνίας.» Επειδή οι Διακόσιοι ‘Ήρωες στην Καισαριανή δεν πήγαν με κλιματιζόμενο πούλμαν στον τόπο του μαρτυρίου τους -αν και το δικαιούνταν -γιατί δεν ήταν απλώς κουρασμένοι, για εκτέλεση τους πήγαιναν- το ερώτημα που τηρουμένων των ασεβών αναλογιών, με απασχολεί, είναι το ποιος δικαιούται να μιλά για ηθικό πλεονέκτημα της αριστεράς; Ο «αριστερός» πρωθυπουργός που ξεκουράστηκε στη θαλαμηγό της αμίσθου συμβούλου του, μετά την τραγωδία στο Μάτι, ο ψευδεπίγραφα λαοπρόβλητος επικοινωνιακός ηγέτης ή οι Ασυμβίβαστοι Διακόσιοι Κομμουνιστές που στην επιστροφή τους στοιβάχτηκαν σε καμιόνι που έσταζε το Τίμιο Αίμα τους; Αυτά για το ηθικό πλεονέκτημα της αριστεράς, το ποιος δικαιούται να αναφέρεται σε αυτό αλλά και τη δύναμη των εικόνων.
