Μια χώρα όπως η δικιά μου που ξέρει τι σημαίνει πόλεμος και κατοχή,
Μια χώρα όπως η δικιά μου που ξέρει τι σημαίνει προσφυγιά,
Μια χώρα όπως η δικιά μου που ντροπιάστηκε για τους δωσίλογους και τους διαχρονικούς συνεργάτες του κακού αλλά στάθηκε την ίδια στιγμή περήφανη για την αντίστασή της,
Μια χώρα όπως η δικιά μου που οι αστοί της κατά πως φαίνεται το «εργαλείο» του διεθνούς δικαίου το θυμούνται μόνο στη διαφορά τους με τους ομοίους τους απέναντι,
Μια χώρα όπως η δικιά μου όπου τα επιδοτούμενα μέσα ενημέρωσης βλέπουν μόνο νεκρούς ισραηλίτες και αδιαφορούν για την εκατόμβη στην Παλαιστίνη,
Μια χώρα όπως η δικιά μου που «εκνευρίζεται» με το «αλλάχ ουακμπαρ,» ξεχνά το «έχει ο θεός» και το «βοήθα παναγιά,» ή τις μαντήλες των γιαγιάδων στα χωριά της
Μια χώρα όπως η δικιά μου όπου τα επιχειρηματικά και «αμυντικά» προγράμματα την συντάσσουν στο πλευρό του εγκληματικού κράτους και της κυβέρνησης του Ισραήλ,
Μια χώρα όπως η δικιά μου όπου το υπουργικό σούργελο που διάβασε Μάρξ και Λένιν, πουλούσε αντισημιτικά βιβλία αλλά τώρα ξεχνά κι ανεβάζει τουίτ με όρκους φιλίας με το Ισραήλ,
Μια χώρα όπως η δικιά μου που ο πρωθυπουργός της θεωρεί αφύσικη την ισότητα των πολιτών και συνεπώς των λαών όπου γης,
Μια χώρα όπως η δικιά μου που την εθνική της κυριαρχία την παίρνει ο αέρας,
Μια χώρα όπως η δικιά μου που μ’εντολές μεγάλων παραδίνει τον Οτσαλάν και δουλικά ευχαριστεί τους δολοφόνους των λαών,
Μια χώρα όπως η δικιά μου που συνταγματάρχες της πούλησαν τη μισή Κύπρο,
Μια χώρα όπως η δικιά μου, στένεψε τόσο το παλτό που δυσκολεύομαι πια να αναπνέω!
Μια χώρα όπως η δικιά μου που στα άγρια με καλεί να επικαλούμαι το παρελθόν της αλλά να αδιαφορώ για το τώρα και το μέλλον που μου ετοιμάζει,
Μια χώρα όπως η δικιά μου όπου οι άριστοι που την εκπροσωπούν στρατεύονται με τ’ άδικο και οι λέξεις τους επιτάσσονται από το ψέμα, δεν μοιάζει με δικιά μου!
Μια χώρα όπως η δικιά μου δεν γυρνά την πλάτη όταν βλέπει στη γειτονιά της να συντελείται απροκάλυπτα γενοκτονία!
Η δικιά μου η χώρα πιάνει το χέρι της αδελφικής Παλαιστίνης, σκοτώνεται στη Γάζα, θρηνεί σαν το παιδί τους δολοφονημένους του γονείς, πεινάει και πεθαίνει χωρίς φάρμακα στα νοσοκομεία και βομβαρδίζεται χωρίς έλεος!
Η δικιά μου η χώρα είναι στο πλευρό του δίκιου και δεν γίνεται έρμαιο δήμιων συμμάχων που τη σέρνουν στα παζάρια των άνομων, ανήθικων συμφερόντων!
Μέχρι τότε που θα τη βρω τη χώρα μου, μέχρι τότε θα ζω με τ’ όραμα της και θα παλεύω για να στηθεί στα πόδια της!
