Τι να σεβαστούμε; Την ιδεολογία του αίματος και της καταστροφής; Της οικειοποίησης της ελληνικής σκέψης που με όλες τις αντίστοιχες αρνητικές της πλευρές, δεν κατάφεραν να ξεριζώσουν; Να συγκινηθούμε με το ηδυπαθές γλυκύ μου έαρ και τη δύναμη των λέξεων. Όχι όμως προτού ανασύρουμε από μια γωνιά του μυαλού μας τις αρχαίες καταβολές και τη λατρεία της μητέρας όλων, γης και την άμεση σχέση της ζωογόνου άνοιξης με τη πλάνη της χριστιανικής ανάστασης (Τι το υλιστικότερο από αυτό;)
Τις προσαρμογές που έκαναν για την ενσωμάτωση και διαμόρφωση στα δικά τους μέτρα του μεγαλείου που διακρίνει εν πολλοίς τη σκέψη των παππούδων μας;
Τις υποκρισίες του ιερατείου ή τη στήριξη που παρέχουν σε κάθε καταπιεστικό μηχανισμό ή κυβέρνηση ή μήπως τους ψυχολογικούς εκβιασμούς στον αδύναμο και άτολμο που δεν σηκώνει κεφάλι .Που δεν προχωρά τη σκέψη του λίγο μακρύτερα από το υποτιμητικό πιστεύω.
Που γέμισαν κάθε γωνιά των πόλεων και κάθε βουνοκορφή με μοναστήρια και καμπάνες; Που έμπηξαν σε κάθε γωνιά του μυαλού μας σταυρούς για να μην ξεχνάμε ποτέ ότι έχουν το πάνω χέρι; Ότι ο παντεπόπτης οφθαλμός παρακολουθεί τις κινήσεις μας για να μας τιμωρεί με αποκλεισμό από την αιώνια βασιλεία του.
Πως εξάλλου θα ξεχωρίσουμε εκκλησία από κοσμοθεωρία με αυτό το αφελές άλλο η θρησκεία κι άλλο οι δεσπότες; Τη λατρεία κοκάλων, παντοφλών και ζωνών αγίων και παρθένων που γέννησαν πως θα την αγνοήσουμε και θα κρατήσουμε επιλεκτικά το όμορφο Αγαπάτε Αλλήλους ή το άλλο με τους χιτώνες χωρίς να προβληματιστούμε γιατί ο ένας έχει 2 χιτώνες και ο άλλος κανέναν;
Πως θα πετάξουμε στο καλάθι την δήθεν πνευματικότητα όταν θα σεβαστούμε το πίστευε και μη ερεύνα κιονόκρανο στην κολώνα της θρησκείας τους ; Και η ουσία των πράξεων τους; Οι αντιφάσεις τους που αντιτίθενται στη λογική που μας προίκισε η φύση; Τα χρυσά άμφια και οι κρατικές επιδοτήσεις, τα χρυσόβουλα της Οθωμανικής κατοχής με την επιλεκτική αγάπη που ως προμετωπίδα προβάλλουν για να καλύψουν τις πομπές τους πως θα τις συνταιριάξουμε; Τις υμνητήριες επιστολές των αγιορειτών στο Χίτλερ πως θα τις αγνοήσουμε ή το ιδεολόγημα του ελληνοχριστιανισμού που στοίχισε εκτός όλων των άλλων τη μισή Κύπρο;
Το μόνο που μπορούμε να «σεβαστούμε» είναι την ανάγκη που έχει ο κάθε καταπιεσμένος να έχει ένα αποκούμπι, τη θρησκεία, το όπιο του λαού, το βάλσαμο που ονόμαζε ο θείος Κάρολος.
Ας τους θυμίσουμε όμως ότι μπορούμε να ζούμε αυτάρκεις και ιδεολογικά ελεύθεροι. Να γκρεμίσουμε από τις θέσεις τους όλα τα φανταστικά όντα που δήθεν πρέπει να τα ‘χουμε συμμάχους για να ξεφύγουμε από την σκληρή πραγματικότητα την οποία οι ίδιοι, δήθεν απελευθερωτές μας, συντηρούν.
Να «σεβαστούμε» κριτικά και ως ένα βαθμό την παράδοση, αυτή τη μεγάλη και βαριά άγκυρα με όλες τις θετικές αλλά και τις αρνητικές της όψεις όπως αυτές φαίνονται μέσα στο βούρκο του βυθού των ιστορικών μας στιγμών που ταυτοτικά μας προσδιορίζουν.
Και επειδή ό σεβασμός μπορεί να διαβαστεί και ως φόβος, ας κάνουμε το διαχωρισμό!
Να σεβαστούμε τον χαμηλό κλήρο που ανέβηκε αντάρτης στο βουνό και πολέμησε για το δίκιο του λαού. Να σεβαστούμε τον παπά που συμπάσχει που έστω ακόμα και από μέσα από την πλάνη της φιλανθρωπίας, προσφέρει χέρι βοήθειας σ’ αυτούς που έχουν ανάγκη.
Όχι όμως προτού δείξουμε ότι με τη φιλανθρωπία και την αγάπη συντηρούμε τα κακώς και αδίκως κείμενα.
Όχι δεν μπορούμε να τους αγαπάμε και να τους συγχωρούμε όλους! Στον πόλεμο του άσπρου και του μαύρου δεν μπορείς να είσαι γκρι!
Να σεβαστούμε την τέχνη τους ως ανθρώπινο δημιούργημα. Αυτό να το σεβαστούμε ναι αλλά όχι προτού δείξουμε τον δρόμο της απόδρασης .
Να καταδείξουμε ότι τίποτε παραπάνω δεν επιδιώκουν από το να μας κρατούν δέσμιους της ίδιας μας της ζωής. Δεσμοφύλακες, χεράκι- χεράκι, σύμμαχοι άπονων εξουσιών και εξουσιαστών. Εκκλησίες, βυζαντινόπληκτοι, χρυσοποίκιλτοι ιεράρχες και αντιεπιστημονικές κοσμοθεωρίες μας κρατούν δέσμιους της κακομοιριάς στην οποία μας καταδίκασαν.
ΥΓ. Όχι δεν συνωστίστηκα στον κορονοϊόπληκτο επιτάφιο ή την προχρονολογημένη ανάσταση και φέτος. Αντ’ αυτών ξαναδιάβασα το Ρίτσο και στάθηκα όπως κάθε χρόνιο στο στίχο:
«Κι, ἄχ, Θέ’ μου, Θέ’ μου, ἄν εἰσουν Θεός κι ἄν εἴμασταν παιδιά σου θὰ πόναγες καθὼς ἐγώ, τὰ δόλια πλάσματά σου.»
Καλή αφύπνιση λοιπόν! Αυτή προηγείται της ανάστασης!
