Πολιτικά μπορεί να ειπωθούν πολλά, τόσο για την τρομοκρατία όσο και για την απόπειρα με ανακοινωθέντα να καταληφθούν «στασίδια» ή να εκφραστούν απόψεις με στόχο τη διαμόρφωση πολιτικών συνειδήσεων.
Το κύριο είναι ό, τι «Ο αριστερισμός είναι η παιδική ασθένεια του κομμουνισμού.» Αυτό ισχύει διαχρονικά.
Όπως εξάλλου έχει εκφραστεί από τον ίδιο το Λένιν ο αριστερισμός χαρακτηρίζεται από αφέλεια και παρορμητισμό και δια της παρακάμψεως, επίτευξη του τελικού στόχου που είναι η κομμουνιστική κοινωνία.
Αυτά έχουν κριθεί τόσο από το χρόνο όσο και επιστημονικά και κανένας δεν μπορεί να πείσει ότι παρακάμπτοντας ενδιάμεσα στάδια θα φτάσουμε, σώνει και καλά σε ιδεώδεις καταστάσεις, έτσι τουλάχιστον όπως τις αντιλαμβάνονται κάποιοι ή έτσι όπως περιγράφονται από τους δήθεν "θεωρητικούς," υπερ-επαναστάτες που στην ουσία ως αριστεροί οπορτουνιστές δρουν δήθεν υπέρ του λαού μη έχοντας ούτε τη συναίνεση ούτε την έγκριση αλλά ούτε και την κατά διάνοια σύμπραξή του.
