Κάποιοι, νέοι ή λιγότερο νέοι, συνειδητοποιημένοι ή στη διαδικασία της συνειδητοποίησης, βλέπουν στην επικαιρότητα, αυτή που δήθεν φοβίζει, το απότοκο της ιδεολογίας του και της στρατηγικής εφαρμογής της. Μιας ιδεολογίας που στην πλάτη ενός λαού, υιοθετεί, στεγάζει και ενστερνίζεται ότι πιο μαύρο και αντιδραστικό θα μπορούσε να υιοθετηθεί, για να καλύψει όχι τις αδυναμίες της, αυτό είναι το λιγότερο, αλλά τον ίδιο της τον εαυτό.
Την ίδια της τη φύση και την ουσία.
Μας αφύπνισε είπε η ζωή του αστυνομικού που κινδύνεψε.
Δεν κοιμόμαστε για να αφυπνιστούμε! Το αντίθετο! Αφυπνισμένοι και έτοιμοι γι αυτά που θα ακολουθήσουν είμαστε! Ή δεν μας έχετε ικανούς για τέτοιους; Γιατί αυτή η απέλπιδα απόπειρα υποτίμησης του ελληνικού λαού;
Ανάγκη είπε, υπάρχει για αυτοσυγκράτηση και ψυχραιμία. Σε ποια ψυχραιμία και ποια αυτοσυγκράτηση αναφέρεται ο πρωθυπουργός;
Πόση ψυχραιμία μπορεί να έχει, πόση υπομονή και πόση ανοχή μπορεί να δείξει ένας πολύπαθος, χιλιο-ταλαιπωρημένος, εμπαιζόμενος λαός που γονατισμένος γίνεται αντικείμενο, όχι πειραμάτων, δεν πρόκειται για πειράματα, αλλά της στυγνής, άκαμπτης εφαρμογής in vivo, των νεοφιλελεύθερων συνταγών για την τυφλή συμμόρφωση του και την εν τέλει απαιτούμενη με το έτσι θέλω καθυπόταξη του, στην ιδεολογία της ανισότητας και της αδικίας. Της υποταγής στη λογική ενός μοιραίου μέλλοντος γιατί τάχατες, δεν γίνεται αλλιώς!
Όχι πρωθυπουργέ η βία που για σένα είναι μόνο ο καταδικαστέος τραυματισμός αυτών που έστρεψες κατά του λαού, δεν αφυπνίζει. Κοιμίζει! Ή τουλάχιστον αυτό, αφελώς φυσικά, επιδιώκει.
Βία δεν είναι η άμυνα! Βία είναι η βία που ασκούν οι κουρδισμένοι ρόμποκοπ, τα εργαλεία που με συγκεκριμένα κριτήρια, στρατηγικά επιλέχτηκαν γιατί δεν μπορούν να κάνουν μία σκέψη με λογική συνέχεια, δεν μπορούν να ξεχωρίσουν πότε, γιατί και ενάντια ποιού θα σηκώσουν το χέρι, που ως αγέλες λυμαίνονται και τρομοκρατούν τις γειτονιές μας και τους ανθρώπους μας, υπακούοντας εντολές αλλά και ταπεινά ένστικτα.
Η βία της ανεργίας, σου πέρασε απαρατήρητη, η βία της απουσίας μέτρων προφύλαξης από την πανδημία σου διέφυγε. Η βία και η αβεβαιότητα που γεννά η απροκάλυπτη αντιφατικότητα των περιορισμών που λόγω ιδεολογίας φυσικά ενστερνίζεσαι, διέλαθε την προσοχή σου. Η βία των ελέγχων, της τρομοκρατίας του εγκλεισμού και των προστίμων τεχνηέντως σου διαφεύγει; Η βία του φακελώματος; Το έτσι θέλω και τα παράπονα σου στο Χαρδαλιά των μπάτσων στις οικογένειες γιατί επιλεκτικά δεν το ακούς;
Βία δεν είναι η επί ενάμιση χρόνο υποταγή της χώρας σε συμφέροντα που επιβάλλουν οι ευρωπαίοι δυνάστες και οι εδώ επιτηρητές τους; Βία δεν είναι ότι αρνείσαι να στραφείς σε άλλες «αγορές» (σίγουρα ηδονίζεσαι όταν ακούς αυτή τη λέξη) για να προμηθευτείς εμβόλια και φάρμακα; Ή μήπως βία δεν είναι που στοιβάζεις στα τρένα και τα τρόλευ εργαζόμενους που δεν έχουν άλλη επιλογή για να πάνε στις κακοπληρωμένες δουλειές τους; Βία είναι επίσης ο με το σταγονόμετρο έλεγχος των κρουσμάτων και το στρίψιμο της πλάτης στις άλλες αρρώστιες που κι αυτές σκοτώνουν αν σου διαφεύγει. Βία είναι οι επιλογές που κάνουν ήδη οι γιατροί στα «στα όρια τους» νοσοκομεία. Βία οι απολύσεις των υγιειονομικών. Βία είναι και τα ραφάλ και οι άνωθεν αλλά και έξωθεν επιλογές που μας χρεώνουν και μας κρατάνε γερά δεμένους κάτω, γονατιστούς.
Βολεύει όμως αυτό, όπως βολεύει ότι η όλη συζήτηση θα στραφεί από δω και μπρος, στις απέξω απειλές και στη βαρβαρότητα των διαδηλωτών. Την βαρβαρότητα που κατά τα, καλά εξαγορασμένα ΜΜΕ, θα υπερισχύει του πνεύματος και του ειρηνικού χαρακτήρα της μεγαλειώδους αντίστασης του αθηναϊκού λαού απέναντι στον κρατικό αυταρχισμό.
Πόση αυτοσυγκράτηση να δείξει τούτος ο λαός, ό άνεργος, ο αρρωστημένος, ο απογοητευμένος και παραπλανημένος, ο δαρμένος και ο, σε κάθε επίπεδο, υποτιμημένος από το κράτος που εκπροσωπείς και τα όργανα του;
Ζητάς από τους νέους να μην καταστρέφουν! Όνειδος! Τι κατάστρεψαν οι νέοι; Τις καταστρεμμένες αστυνομευμένες προοπτικές τους που συνεχίσεις να κουρελιάζεις ; Για ποια οργή μιλάς; Την αποδειγμένα ζωογόνο και ανατρεπτική δίκαιη οργή που προκαλείς με την μονόπλευρη και επιλεκτική αναφορά σου στα θύματα της Τρίτης αλλά όχι της Κυριακής; Της πλατείας στη Ν. Σμύρνη ή στο Χαλάνδρι ή στην Κυψέλη ή κάθε πλατείας και σοκακιού όπου «περήφανα» τα όργανα δηλώνουν έτοιμα να παρέμβουν για να καταστείλουν και όχι, ακόμα και να προστατεύσουν το δημοκρατικό, αναφαίρετο δικαίωμα του λαού να διαδηλώνει. Μας ζητείται να μην χαρακτηρίσουμε ως εκδικητική την αντιμετώπιση του πρώην τρομοκράτη αλλά νυν φυλακισμένου πολίτη Κουφοντίνα. Αναγκαζόμαστε, στο πρόσωπό του να βλέπουμε τα δικαιώματα μας που καταστρατηγούνται, Και μετά καταστολή και οι πουτάνες οι μάνες μας. Θα πειστούμε έτσι νομίζεις;
Θα δούμε όμως πολλά ακόμα!
Θλιβερό το λιγότερο, πρώτε υπουργέ του υπουργικού σου συμβουλίου.
Άμα ξαναδιαβάσεις τις τηλεοπτικές σου δηλώσεις, θα αντιληφθείς γιατί δεν είσαι, σύμφωνα πάντοτε με τα λεγόμενα σου, πρωθυπουργός όλων των ελλήνων!
Δηλώνεις ανερυθρίαστα ότι ήρθες για να εγγυηθείς την ενότητα, την ασφάλεια και την ευημερία όλων των Ελλήνων. Αυτό που μας είπες, το επαναλαμβάνεις και τώρα και προσθέτεις ότι δεν θα αφήσεις κανέναν να μας γυρίσει πίσω.
Εμπαιγμός, καθώς είναι κομμάτι δύσκολο να χαρακτηριστεί ανοησία. Ακριβώς το αντίθετο επιδιώκεται και δυστυχώς η πρόθεση με τον αντίστοιχο σχεδιασμό και την απαραίτητη ιδεολογική κάλυψη δεν μπορεί πλέον να παραμένει καλυμμένη ή παραλλαγμένη.
