Δεν λένε απολύτως τίποτε! Και όχι μόνο δεν λένε απολύτως τίποτε αλλά με την υποτιθέμενη «σοβαροφάνεια», τις περισσότερες φορές, θολώνουν ακόμα περισσότερο τα νερά της γελοιότητάς τους. Άλλο πράγμα είναι οι ενστάσεις σχετικά με τις αντιφάσεις και τους λάθος χειρισμούς των κυβερνήσεων, άλλο πράγμα η αντιδημοκρατικότητά τους και η καταφυγή σε αυταρχικά μέτρα αντιμετώπισης της κατάστασης κι άλλο πράγμα το αν ο κορονοϊός είναι «απάτη» ή όχι. ‘Άλλο πράγμα η «επιστημοσύνη» των μαυροφορεμένων κι άλλο η πλήρης υποταγή της «επιστήμης» στην πολιτική διαχείριση της υγειονομικής κρίσης. ‘Άλλο πράγμα οι «κοινωνούντες» λοιμωξιολόγοι κι άλλο το «απειλούμενο» DNA μας. ‘Άλλο το κυνήγι των ανταγωνισμών, οι αντιφάσεις και τα κτυπήματα κάτω από τη μέση των φαρμακευτικών εταιρειών κι άλλο η σωτήρια χρησιμότητα των εμβολίων. Ο «λάθος» χειρισμός με τα σχολεία, τα νοσοκομεία, τα ΜΜΜ, τους εργασιακούς χώρους, ναι πράγματι υπάρχει αλλά αυτό δεν σημαίνει ότι υπάρχει συνομωσία ή παγκόσμιο κέντρο λήψης αποφάσεων όπου κάποιοι καταστρώνουν μυστικά σχέδια για να μας «βάλουν» …τσιπάκι! Πόσο «λάθος» όμως είναι αλήθεια, αυτή η ευκαιρία, που άδραξαν για να περάσουν νύχτα κι από την πίσω πόρτα, αντεργατικούς νόμους και ΠΝΠ που μας μεταφέρουν δίκην χρονομηχανής, εκατοντάδες χρόνια πίσω; Πόσο διαχειριστικό «λάθος» τους είναι η περιστολή των ελευθεριών μας. (Και δεν εννοώ προς αποφυγή παρεξήγησης, τη μάσκα ή τον περιορισμό της κυκλοφορίας μας!) Δεν μας λένε τίποτε καινούργιο οι συνομωσιολογούντες όταν αναφέρουν το επιχείρημα νόμος και τρόμος που χρησιμοποιούν οι κυβερνήσεις. Αυτό είναι κάτι που οι κυβερνήτες δεν το ανακάλυψαν τώρα! Το κυριότερο όμως, κι αυτό που δίνει την κάλυψη της σοβαροφάνειας, είναι ο όρος πανδημία. Ακριβέστερο ίσως θα ήταν να χρησιμοποιείται ο όρος συνδημία (που δεν τον αναφέρουν αλλά τον περιγράφουν.) Το ότι δηλαδή ο κόσμος πεθαίνει από τα υποκείμενα νοσήματα. Αυτό όμως έχει ελάχιστη έως καθόλου σημασία (το αν λέγεται πανδημία ή συνδημία) καθώς η απώλεια ανθρώπινων ζωών είναι υπαρκτή και αυξανόμενη και μόνο η ανεμπόδιστη επιστημονική «θεώρηση» του όλου προβλήματος που έχει τεράστιες κοινωνικές διαστάσεις θα μας βοηθήσει να το αντιμετωπίσουμε. Τα λεγόμενα τους δεν είναι τίποτε παραπάνω από συλλογές «ενστάσεων» πολλές φορές σωστών ή φαινομενικά αληθοφανών παρατηρήσεων που όταν τις βάλεις στη σειρά, μπορεί να οδηγούν σε λογικοφανή συμπεράσματα αλλά στην ουσία δεν έχουν καμία σημασία! Κάνουν αναφορά στο νόμο που με αναγωγή σε αυτόν, θα βρούμε τάχα «το δίκιο μας» αλλά αυτή η «νομικίστικη αντιμετώπιση» φανερώνει ότι τους διαφεύγει ή δεν θέλουν ή ακόμα και δεν μπορούν να παραδεχτούν ότι η επιστήμη απλώς δεν γνωρίζει το πώς θα αντιμετωπίσει το πρόβλημα. Πάει βήμα-βήμα, κινούμενη (ας μην το ξεχνάμε αυτό) μέσα στο πλαίσιο της ελεύθερης οικονομίας και των άνομων χειρισμών των κυβερνήσεων που την υπηρετούν. Πως εξάλλου να ερμηνεύσουμε την όψιμη τοποθέτηση πλαφόν στις τιμές των εξετάσεων, τώρα, όταν θρηνούμε τοπικά τουλάχιστον, 100 νεκρούς την ημέρα; Πώς να ερμηνεύσουμε τις φιλελέ, δειλές, δήθεν επιτάξεις τους όταν ως χώρα ξεπερνούμε ΗΠΑ και ΗΒ στο μέσο όρο θανάτων ανά 100.000. Είναι εύκολα αντιληπτό το ότι ο κόσμος μπορεί ευκολότερα να καταλήξει στη συνομωσιολογία παρά να αποδεχτεί ότι οι τρόποι αντιμετώπισης των συνεπειών της πανδημίας, συνδημίας ή όπως αλλιώς θέλουμε να την ονομάσουμε, υπακούουν πολύ απλά και απόλυτα, στους νόμους της καπιταλιστικής οικονομίας. Δεν υπάρχουν αυτοί που κρύβουν κι αυτοί από τους οποίους κρύβεται κάτι. Τα πέπλα έχουν πέσει ακόμα και γι αυτούς που αρνούνται να αντικρύσουν την αλήθεια της πραγματικότητας! Υπάρχουν πολλοί "κακοί" χειρισμοί, υπάρχει το δόγμα, "Η οικονομία πάνω από τους ανθρώπους," υπάρχει ο ριμάδης ο καπιταλισμός και κυρίως υπάρχει η αδυναμία μας ως ανθρωπότητα που δεν έχει πάψει να μιλά με όρους ισοζυγίου κέρδους - ζημίας να αντιμετωπίσουμε μία παγκόσμια απειλή με τέτοιο τρόπο, ώστε να μην έχει τόσο μεγάλο "κόστος" σε ανθρώπινες ζωές, που εν τέλει σημαίνει, αμφισβήτηση του ίδιου του συστήματος που έχει «πλασαριστεί» ως τέλειο!
