Παταγώδης γράφουν τα διεθνή μέσα, η αποτυχία των ΗΠΑ και των δυτικών. Η Κίνα επιχαίρει, η Ρωσία μειδιά και το Ιράν παρακολουθεί. Άνευ ουσίας να επαναλάβουμε ποιους βαρύνουν ευθύνες. Επειδή όμως η επανάληψη σώζει ας πούμε ότι τα σχέδια των αμερικάνων με την επεμβατική αντίληψη για την επίλυση «κρίσεων» που οι ίδιοι δημιούργησαν και συντήρησαν και που την έχουμε δει επαναλαμβανόμενη, σε δεκάδες περιοχές του πλανήτη, δεν βγήκαν.
Είναι αυτοί οι ίδιοι κι οι δορυφόροι τους, οι δημιουργοί του προβλήματος. Είναι αυτοί οι ίδιοι που δημιούργησαν το πρόβλημα εργαλειοποιώντας τον θρησκευτικό φανατισμό, «δημιουργώντας» τους ταλιμπάν. Είναι αυτοί οι σημερινοί «αποτυχημένοι» οι εισβολείς που τους όπλισαν κι έδωσαν μάχες για τη διάλυση της τότε λαϊκής κυβέρνησης που είχε τη στήριξη και τη βοήθεια της Σοβιετικής Ένωσης.
Αυτή όμως τουλάχιστον αντιστάθηκε και άντεξε τρία χρόνια. Ο αρχηγός της βασανίστηκε και κρεμάστηκε, δεν το βαλε στα πόδια στο Τατζικιστάν!
Θυμόμαστε εκείνα τα χρόνια αυτούς που υποστήριζαν αυτούς που σήμερα δαιμονοποιούν (τους ταλιμπάν) να ασκούν αυστηρή κριτική στην ΕΣΣΔ που πρόσφερε βοήθεια στον Αφγανικό λαό κι έψεγαν τη «Σοβιετική εισβολή» στο Αφγανιστάν
Το σήμερα σ’ αυτή τη γωνιά του κόσμου είναι η «αναίμακτη μετάβαση,» είναι οι σκηνές των γυναικών που κρύβουν τα πιστοποιητικά που «βεβαιώνουν» ότι σπούδασαν. Το αύριο αβέβαιο ή καλύτερα μαύρο! Το σκηνικό που, καθώς τα δυτικά μέσα που απέμειναν είναι ελάχιστα, συμπληρώνεται μόνο από τις σκηνές φρίκης στο αεροδρόμιο της Καμπούλ. Ποδοπατημένα παιδιά και μαρτυρίες για πολλούς νεκρούς στην προσπάθεια να φύγουν οι συνεργάτες του χάρτινου καθεστώτος. Κι όλοι συμπεριλαμβανομένων και των εντός των ελληνικών τειχών δίνουν όρκους για την οχύρωση της «δύσης» και της χώρας μας από το κύμα των προσφύγων.
Κι οι αμερικάνοι χωρίς επιπλέον κόστος αποτραβιούνται στη μακρινή τους χώρα επιβεβαιώνοντας το παλιό αλλά σε πλήρη ισχύ σύνθημα: «Αμερικάνοι φονιάδες των λαών»
