30 Ιουνίου 2021

Ο ένας «μολύνει» εννέα

Παλεύουμε να επιπλεύσουμε μέσα στην πηχτή, ξινισμένη και βλεννώδη σούπα της γελοιότητας που δεν μας σερβίρει μόνο η κυβέρνηση. Διότι όπως ξέρουμε αλλιώς είναι να κολυμπάς σε τηρουμένων των αναλογιών, καθαρά νερά κι αλλιώς μέσα στα λήμματα της «καθημερινότητας» που μας επιβάλλουν, άκριτα να αποδεχτούμε.
Όχι ως φελλοί που πάντοτε επιπλέουν αλλά ως πολίτες που αρνιόμαστε να υποταχθούμε στη λογική τους και να πνιγούμε στην τάχα λόγω των συνθηκών δυσκολία αλλά και πρόθεση τους να διαχειριστούν κρίσεις που οι ίδιοι συντηρούν.
Από τα αντεργατικά νομοσχέδια μέχρι το χατζηδάκιο ποιός είμαι εγώ. (Ο άλλος, ο καλός ο Χατζιδάκις γράφεται με κεφαλαίο.) Από τα νομιμοποιημένα ανακουφιστικά χασίσια μέχρι το συρφετό των μέσων της τάχα ενημέρωσης που επιδιώκουν να τα αντικαταστήσουν Προσκυνημένοι παρελαύνοντες «επιστήμονες» που προτείνουν «απελευθέρωση» από τις μάσκες και την ίδια στιγμή προειδοποιούν για την επικινδυνότητα της μετάλλαξης Δ.
Από την αντιφατικότητα των μέτρων προστασίας μέχρι τον Πικάσο που έπεσε από τα «χέρια» των χειροκροτημένων μπάτσων. Από το τσιμέντωμα του Παρθενώνα μέχρι τα μπαξίσια των ανίκανων στους αφορισμένους νέους που συνωστίζονταν τάχατες ανεύθυνα στις πλατείες, μέχρι τα καλέσματα, με οθωμανικά μπαξίσια να τσιμπηθούν. Από την «αδυναμία» των αρχών να συλλάβουν τους «διαφεύγοντες» Παπάδες μέχρι τον διαχωρισμό μας σ’ εμβολιασμένους και μη. Από την επιδοτούμενη, τάχα κεκαλυμμένη αλλά απροκάλυπτη αν-ενημέρωση, το ημερολόγιο της Καρολάιν μέχρι τους βιτριολιστές κληρικούς που βιάζουν και παιδάκια και το βασανισμένο Γεωργιανό. Από τις ιαχές περί ενότητας μιας δήθεν αριστεράς που συνεχίζει να σέρνει τα κουρέλια της μέχρι τον άρρωστο κοινοβουλευτισμό και τους ντεμέκ δημοκράτες των «ελληνικών λύσεων.»
Προφανώς πάντοτε έτσι ήταν;
Τώρα όμως μας δίνουν άθελα τους και μπόνους!
Διότι έτσι είναι η ελεύθερη οικονομία τους. Buy one, take one free.
Κι αυτό το free bonus που άθελα τους μας κάνουν, είναι η ανανέωση της δυνατότητας μας να αφυπνίσουμε αυτό που πάντα είχαμε. Σε ύπνωση αλλά πάντα είχαμε!
Ας σκεφτούμε λοιπόν πως θα γινόταν ή πως θα μπορούσε να γίνει διαφορετικά. Και το όραμα θα γίνει πραγματικότητα! Ναι! Να συστρατευτούμε με τις δυνάμεις του αύριο και να σκεφτούμε ότι τ’ όραμα που γεννά η κριτική σκέψη και στάση, δεν περιορίζεται!

Αν δεν είναι τώρα η ώρα να ανανεώσουμε την ελπίδα μας για ένα κόσμο άλλο, πότε θα είναι;

Διότι κάποιοι από εμάς που από καιρό αρχίσαμε, έχουμε ήδη πειστεί ότι: «… ο πάγος έσπασε, ο δρόμος χαράχτηκε…»