Το βαρύγδουπο θέμα του συνεδρίου όπου η συμμετοχή γυναικών είναι μηδενική ενώ στη λίστα των εισηγητών περιλαμβάνονται, με μεγάλο αριθμό, κληρικοί, προϊδεάζει για την πιστότητα των συμπερασμάτων στα οποία θα κατέληγε ή θα καταλήξει. Και μπορεί η αιγίδα της ΠτΔ να αποσύρθηκε αλλά το ερώτημα παραμένει το γιατί αρχικώς δόθηκε.
Ο κάθε «πικραμένος» μπορεί να διοργανώνει συνέδρια με επιλεκτική συμμετοχή, να μαζεύει αιγίδες που του προσδίδουν αίγλη και στάτους αλλά και να καταλήγει σε συμπεράσματα. Όλα τα «πορίσματα» να αποτελούν ύλη παραπομπών, σε μία διαδικασία «εγκυροποίησης» και πάει λέγοντας, χωρίς εκ των προτέρων να «διασφαλιστεί» η εγκυρότητα τους.
Ναι, καθώς οι γνώμες των μαυροφορεμένων σκοταδιστών, των κυβερνητικών ταγών ή των προσκυνημένων επιστημόνων θα ντυθούν τον μανδύα της επιστημοσύνης για τον απλό λόγο ότι κανείς οσφυοκάμπτων «επιστήμων» που συμμετέχει ή παρακολουθεί, ψάχνοντας για «footnotes» ή πιστοποιήσεις συμμετοχής για τον τοίχο του, δεν θα έχει τα κότσια να τους αμφισβητήσει.
Και να ‘ταν μόνο η «επιστημοσύνη» των θανατολάγνων μισογύνηδων, «ειδικών» θα πει κανείς ότι τους ξέρουμε, τους έχουμε κατατάξει και γενικώς τους έχουμε «συνδέσει.» Είναι όμως αλλά κυρίως, αυτή η «ημιεπίσημη» υποτίμηση της γυναίκας που επιχειρείται ή τουλάχιστον επιχειρήθηκε από την προεδρία, από τους «επιστήμονες» ή τους κυβερνητικούς και ευαίσθητους υπουργούς που είτε έχουν αποσύρει τη συμμετοχή τους για ευνόητους λόγους "δημόσιας εικόνας" είτε «επισημοποιώντας» το συνέδριο με το ενδιαφέρον τους, αυτό που εξοργίζει!
Μα κόπτονται για την υπογεννητικότητα θα πει ο «αγαθός» πολίτης. Το πώς ερμηνεύουν τις αιτίες που συμβάλλουν στην υπογεννητικότητα , το γιατί τους διαφεύγουν οι κοινωνικοί λόγοι ύπαρξης και αύξησης της και αντ’ αυτών δαιμονολογούν, ενοχοποιώντας το δικαίωμα της γυναίκας για το πότε ή το εάν θα τεκνοποιήσει, τεχνηέντως , τους διαφεύγει.
Ναι καθώς ο καύσος για την υπογεννητικότητα κάποιων δεν προέρχεται από καμία αγωνία για την πρόοδο του λαού μας και την μελλοντική ευημερία του αλλά για το πόσους διαθέσιμους στρατεύσιμους, απέναντι στον εχθρό, θα παρατάξουμε στον καλά προετοιμαζόμενο «πόλεμο» με τους απέναντι.
Δεν είναι προφανώς, επίσης δυσεξήγητο, το γιατί τους διαφεύγει η ανάλυση του «σούπερ» εργασιακού νομοσχεδίου που θα «συμβάλλει» αν όχι θα επιτείνει την υπογεννητικότητα, όπου τα απλήρωτα δεκάωρα και οι ευέλικτες ώρες εργασίας των γυναικών, δυνητικά μητέρων, η αντεργατική πολιτική και η υποταγή στο σύστημα της εκμετάλευσης ανθρώπου από άνθρωπο που θα γιγαντώσουν το πρόβλημα. Αυτό όμως είναι θέμα που καθώς δεν επιδέχεται θεολογικής ερμηνείας δεν θα εξεταστεί στο συνέδριο τους!
Δεν αρκεί συνεπώς που η γυναίκα ΠτΔ και οι σύμβουλοι της το πήραν είδηση και άρχισαν να «τραβιούνται!» Αυτό θα πει κανείς, κρίνεται θετικό!
Το πώς όμως εξ αφορμής ένα σποτάκι (σκεφτείτε να μην υπήρχε) επιβεβαιώνεται γι ‘άλλη μια φορά η κρατούσα, ανάμεσα τους, άποψη για τη γυναίκα, το δήθεν «χρέος» και την «αποστολή» της, αυτό, το κύριο, που πρέπει να μας απασχολεί!
Ο θείος Κάρολος είχε υιοθετήσει απομονώνοντας ως λογότυπο, τη λατινική φράση «De omnibus dubitandum est» (Όλα πρέπει να αμφισβητούνται) που αποδίδεται στον μοναχό, Ιωάννη της Κλίμακος.
Ας την κάνουμε οδηγό σκέψης, μπας και δούμε άσπρη (ή κόκκινη στην ιδανική της μορφή) μέρα!
