Εντάξει ας πούμε ότι έχουν δικαίωμα να θρησκεύονται. Να πιστεύουν ότι τους πείθει. Να φιλάνε εικόνες τις οποίες έχει φιλήσει κάποιος άγνωστος πριν από αυτούς και να σέβονται τους συμβολισμούς της θρησκείας τους. Να συρρέουν ασύνταχτοι έξω από τις εκκλησίες και να συνωστίζονται για να σώσουν την ψυχή τους. Να περιμένουν θαύματα και να μην αναρωτιούνται όταν ζητούν να σωθούν, μη σκεπτόμενοι ότι ο δημιουργός των προβλημάτων τους είναι ο ίδιος, καθότι δημιουργός των πάντων, στον οποίο καταφεύγουν για να τους γλυτώσει από το δημιούργημά του. Είναι λένε δικό τους δικαίωμα να μεταλαμβάνουν από το ίδιο κουτάλι και το ίδιο δοχείο των «αχράντων» μυστηρίων. Είναι ισχυρίζονται, αναφαίρετο συνταγματικώς κατοχυρωμένο δικαίωμα να ασκούν τα θρησκευτικά τους καθήκοντα. Αν και γι’ αυτό θα μπορούσαμε να μιλάμε και να γράφουμε για ώρες, εκείνο που δεν είναι κατανοητό είναι η αρνητική απάντηση στο ερώτημα αν αυτό τους το «δικαίωμα» προσκρούει στο δικό μου δικαίωμα να προστατευτώ και να ζήσω μετά τον αναπόφευκτο συγχρωτισμό μαζί τους. Να προστατεύσω τη ζωή μου από την αντιεπιστημονική αντίληψη ότι δεν μεταδίδεται ο ιός από την κατάποση στοματικών υγρών διαλυμένων σε κρασί με ψίχουλα του οποίου τον συμβολισμό πρέπει να κατανοώ και να δεχτώ. Δεν μεταδίδεται λένε ο ιός με την θεία κοινωνία που είναι το σώμα και το αίμα του γιού του θεού. Δεν είναι, είναι η απάντηση! Συμβολίζει το αίμα και το σώμα του Χριστού! Διότι αν ήταν γιατί να εμποδίζεται (για να αστειευτούμε και λίγο) η μετάγγισή του σε σώματα αρρώστων ώστε να εξασφαλίσουν ίαση ή προστασία. Μπορεί αυτά να ακούγονται αιρετικά και χωρίς αμφιβολία είναι αν δεχτούμε ότι υπάρχει μόνο μία δογματική αλήθεια. Δεν υπάρχει όμως μία αλήθεια! Υπάρχουν έλληνες αλλόθρησκοι, υπάρχουν οι άθρησκοι αλλά και οι άθεοι. Υπάρχουν και οι ξένοι. Υπάρχουν επίσης και οι χριστιανοί που αν και δεν είναι εύκολα κατανοητό, δέχονται τις υπόλοιπες μεταφυσικές και συνεπώς δογματικές «αλήθειες» και παράλληλα αντιλαμβάνονται τους κινδύνους της μετάληψης και απέχουν από αυτήν. Δεν έχει γίνει καμία έρευνα ( ; ) σχετικά με την επικινδυνότητα της μετάληψης. Αν δεχτούμε ότι στο ποσοστό αυτών που εκκλησιάζονται μόνο ένα μικρό ποσοστό μεταλαμβάνει, η επικινδυνότητα μειώνεται έτι περισσότερο. Συνεπώς το ερώτημα είναι αν δικαιούμαστε να ανησυχούμε. Η εύλογη απάντηση είναι πως λόγω του συγχρωτισμού πρέπει να ανησυχούμε. Με δεδομένη την έξαρση του αριθμού των κρουσμάτων και τα νέα αυστηρότερα μέτρα στα οποία καλούνται να πειθαρχήσουν όλοι, η εκκλησία πρέπει να συμμορφωθεί στην επιστημονική αλήθεια που βασίζεται σε αυτά που γνωρίζουμε με βεβαιότητα και όχι σε μεταφυσικές ερμηνείες της πραγματικότητας ή εικασίες πιστών και κλήρου. Υπάρχει βέβαια και το κράτος που με την κυβέρνηση επιβάλλεται να επιβάλλει, χωρίς εξαιρέσεις, τα μέτρα προστασίας προς όφελος όλων.
